رجال خود اين راوى را در قسم ضعفا ذكر كرده اند و گفتار عضائرى را در باره او نقل نموده اند ^۱ .
محقق وحيد در تعليقه خود گفته : مرحوم كلينى در كافى بعد از ذكر نام او از خداوند براى وى طلب ترحم و آمرزش كرده ، و از وى زياد نقل مى كند ، به علاوه وى راوى حضرت عبدالعظيم حسنى جليل القدر بوده ، واين خود دليل است كه وى شخص قابل اعتمادى بوده است.
صاحب تنفيح المقال گفته : ما پس از تحقيق درباره احمد بن مهران به اين مطلب بر خورديم كه كلينى نزد او تلمذ كرده و به وى اعتماد داشته است ، پس بنابر اين ما حديث او را از « حسان » مى شماريم و به تضعيف ابن الغضائرى اعتمادى نميكنيم ^۲ .
نگارنده گويد : ما در ضمن ترجمه سهل بن زياد در اين باره مطالبى آورديم و در آنجا متذكر شديم كه صرف روايت كلينى از شخصى دليل خوبى او نمى شودُّ چون ممكن است اين گونه اشخاص از مشايخ اجازه باشند ، و روايت امثال كلينى از كتابى بوده كه توسط آنها رسيده نه اينكه حديث از شخص آنها باشد.
اگر حرف صاحب تنقيح المقال كه گويد : چون كلينى از وى حديث اخذ كرده بنابر اين وى آدم درستى است صحيح باشد ، پس او چرا كتاب رجال مى نويسد و درباره روات به تحقيق مى پردازد ؟ اشخاصى كه در قرن سوم و چهارم بودند و از حالات روات و مشايخ حديث اطلاع كافى داشتند گفتار آنها قابل قبول تر است تا اظهار نظر متاخرين كه سالها با آنها فاصله داشته اند.
روايت احمد بن مهران از حضرت عبدالعظيم در كافى مكرر نقل شده است.

مرحوم محمّد تقى مجلسى در شرح فارسى من لا يحضره الفقيه گفته است كه ، اين كتاب نزد ماهست ، چنانكه مشايخ نقل كرده اند بسيار بزرگ و ثقه و معتمد عليه بوده است. آنچه الحال هست ، شايد ثلث آن باشد و به غير از اين كتاب نود و سه كتاب ديگر تصنيف نموده است در فنون علوم ، و اسامى اين كتابها و ساير كتابهاى علماى ما در فهرست هاى ارباب رجال موجود است ^۱ .
مرحوم علامه مجلسى ـ رضوان اللّه عليه ـ در مقدمه بحار الانوار فرموده : كتاب محاسن از اصول معتبره بشمار مى آيد و كلينى در كافى از وى بسيار روايت مى كند و مؤلفين بعد از او نيز روايات او را نقل كرده اند ^۲ .
به هر روى علماى رجال و مشايخ بزرگ حديث ، احمد بن محمّد بن خالد برقى را تجليل و توثيق كرده اند و او را مورد اعتماد و محل اطمينان مى دانند.
روايت احمد بن محمّد بن خالد از حضرت عبدالعظيم عليه السلام در محاسن باب «عقاب من منع الزكات» ذكر شده است.

6 ـ احمد بن مهران

از اين راوى در كتب رحال ذكرى نشده و جز در طريق كلينى در اوائل اسناد كافى در جاى ديگر از او ذكرى به ميان نيامده است.
در تنقيح المقال گويد : از ابن طاوس از خط ابن غضائرى نقل شده كه وى گفته : احمد بن مهران در نقل حديث از ضعفا بشمار رفته است ، علامه حلى و جزائرى در