لؤلؤى از وى روايت مى كند ، ونيز در ترجمه حسن بن محمّد بن سماعة ^۱ قضيه اى مربوط به امام هادى عليه السلام را نقل كرده و در آن داستان از حرب بن حسن هم اسمى برده شده ، و از اين روايت معلوم مى شود كه اين راوى صحيح العقيده بوده است ^۲ .
بو على در رجال خود گويد : علامه حلى در خلاصه حرب بن حسن را « حرث » به ثاء مثلثه ضبط كرده و اين اشتباه است ، و در تنقيح المقال گفته : از گفتار نجاشى معلوم است كه وى از اماميه بوده و بهتر است كه او را از « حسان » بشماريم ^۳ .
روايت عبدالعظيم عليه السلام از حرب بن حسن در علل الشرايع باب « نوادر العلل » نقل شده است.

9 ـ حسن بن ابى زياد

در امالى شيخ در طريق روايت حضرت عبدالعظيم به نام « ابو سعيد حسن بن ابى زياد آدمى رازى » ذكرى به ميان آمده ، و در كتب رجال از اين شخص عنوانى نشده و حالات او مجهول است.
نگارنده گويد : احتمال مى رود كه اين راوى همان ابو سعيد سهل بن زياد آدمى

7 ـ بكار بن كردم

از مشايخ عبدالعظيم حسنى « بكار بن كردم ^۱ » است ، از اين محدث در كتب رجال ذكر مفصلى نيامده ، و حالات و زندگانى او كاملاً مجهول مى باشد ، جز چند روايت كه از وى نقل شده و نام او را باقى گذاشته ، مطلب ديگرى از وى ديده نمى شود.
شيخ در رجال خود وى را از اصحاب حضرت صادق عليه السلام شمرده و جز اسم و عنوان چيزى ديگر از وى ذكر نكرده است ، در تنقيح المقال از تعليقه نقل كرده كه وى گفته : خال من اين راوى را از ممدوحين شمرده زيرا كه ابن ابى عمير و يونس بن عبد الرحمان از وى اخذ حديث نموده اند ، و اين خود مى رساند كه وى از ثقات بوده و به روايت او اعتماد داشته اند.
روايت حضرت عبد العظيم از بكار بن كردم در كافى باب « نكت و نتف فى التنزيل » نقل گرديده است.

8 ـ حرب بن حسن

اهل كوفه بوده ، و در كتب رجال با ذكر مختصرى از وى گذشته اند ، و شرح زندگى و حالات و خصوصيات او معلوم نيست.
شيخ نجاشى گويد : حرب بن حسن طحّان از اهالى كوفه است ، وى كتابى تأليف كرده وليكن روايات او را از عامه اخذ كرده است ، اين كتاب را يحيى بن زكرياى