شيخ كشى را كه ما قبلاً نقل كرديم آورده است و از او به عنوان « ثقه » و « عين » تعبير كرده است.
بالجمله كليه علماى رجال وى را توثيق كرده و او را به جلالت شان و عظمت مقام ، و صدق گفتار توصيف و تعريف نموده اند ، و او را مانند ابن ابى عمير ميدانند و از اصحاب اجماع شمرده اند . موضوع قابل توجه مايه تعجب نيز شده است عدم ذكر ابن محبوب در رجال نجاشى است.
شيخ نجاشى اصحاب اصول و مصنفين را در فهرست خود ذكر نموده ، با اينكه ابن محبوب به اجماع علماى رجال داراى كتب و تصنيفات و از اصحاب « اصول » است ، ليكن علت اين اهمال و عدم توجه نسبت به اين شخصيت بزرگ بر ما معلوم نيست .
روايت حضرت عبدالعظيم از حسن بن محبوب در معانى الاخبار باب « معنى التفث » نقل گرديده است.

12 ـ حسين بن ابراهيم علوى نصيبى

از اين راوى در كتب رجال ذكرى نشده و حالات او معلوم نيست ، در امالى ابن الشيخ از طريق اين شخص حديثى از حضرت عبدالعظيم نقل شده و ما هر چه كوشيديم در هيچ يك از مصادر و مآخذ از وى ذكرى نيافتيم.

13 ـ حسين بن حسين عرنى

از اين راوى در كتب رجال شرح حال مفصلى در دست نيست و حالات او مجهول است ، در مآخذى كه اكنون در دست است ، به جز رجال نجاشى از وى ذكرى

داشت . وهب پس از اين به خدمت اميرالمؤمنين منتقل گرديد روزى آن حضرت از جرير ابن عبد اللّه خواست تا وهب را به او بفروشد ، جرير راضى نبود وهب را از دست بدهد و از فروختن او خوددارى ميكرد ، بالاخره روزى گفت : من غلام خود وهب را آزاد نمودم ، در اين هنگام كه وى آزاد شده بود به خدمت اميرالمؤمنين آمده و از كار گزاران آن حضرت شد.
كشى گويد : حسن بن محبوب در آخر سال « 224 ق » از دنيا رفت و سن او در هنگام مرگ به هفتاد و پنج سال رسيده بود ، احمد بن محمّد بن ابى نصر گويد ^۱ : به حضرت رضا عليه السلام عرض كردم : حسن بن محبوب زراد از طرف شما براى ما نامه اى آورده است . حضرت فرمود : راست گفته است ، وليكن « زراد » نگوئيد ، بلكه « سراد » تلفظ كنيد ، زيرا خداوند در قرآن در قضيه حضرت داود عليه السلام فرموده است : « وقدر في السرد ^۲ » نصر بن صباح ^۳ گويد : از اصحاب ما شنيدم كه محبوب پدر حسن به هر حديثى كه وى از ابن رئاب ^۴ مينوشت يك درهم ميداد.
علامه قدس سره ابن محبوب را در قسم اول از خلاصه ذكر نموده و گفتار شيخ طوسى و