۶۶۵۰.رجال الكشّىـ به نقل از امير بن على از امام رضا عليه السلام ـ: امير مؤمنان مى فرمود : محمّدها تحمّل ديدن معصيت خداى عز و جل را ندارند .
[راوى مى گويد: به امام رضا عليه السلام ] گفتم: كدام محمّدها؟
فرمود : «محمّد بن جعفر ، محمّد بن ابى بكر ، محمّد بن ابى حذيفه و محمّد پسر امير مؤمنان عليه السلام . اما محمّد بن ابى حذيفه ، پسر عتبة بن ربيعه و پسر دايى معاويه است» .
۶۶۵۱.تاريخ الطبرىـ به نقل از زُهْرى ـ: همان سال كه عبد اللّه بن سعد [ حاكم مصر ، براى جنگ با روميان ]حركت كرد ، محمّد بن ابى بكر و محمّد بن ابى حذيفه نيز [ در سپاه او ] حركت كردند و عيوب عثمان و بدعت ها و مخالفت هايش با روش ابوبكر و عمر را آشكارا بيان مى كردند و خون او را حلال مى شمردند و مى گفتند : عثمان ، عبد اللّه بن سعد را به كار گمارده است ؛ همان كه پيامبر خدا خونش را مباح دانسته و قرآن ، كفرش را اعلام داشته است. پيامبر خدا كسانى را بيرون رانده و عثمان ، آنها را بازگردانده است و ياران پيامبر خدا را كنار گذاشته و سعيد بن عاص و عبد اللّه بن عامر را بر سرِ كار آورده است .
چون اين خبر به عبد اللّه بن سعد رسيد ، گفت : همراه ما نياييد .
پس ، آن دو با گروهى [ از سپاهيانْ ] همراه شدند كه يك مسلمان هم در ميان آنها نبود و هنگامى كه با دشمنْ برخورد كردند ، آن دو ، بى حال ترين مسلمانان در جنگ بودند . از آنها درباره اين كارشان سؤال شد . گفتند : چگونه همراه كسى بجنگيم كه سزاوار نيست حكمش را بپذيريم؟ عبد اللّه بن سعد را عثمان ، به كار گمارده و عثمان چنين و چنان كرده است .
پس سربازان آن لشكر را در جنگيدن ، سست كردند و عيب هاى عثمان را سخت برملا نمودند .