53
دانش نامه اميرالمؤمنين (ع) بر پايه قرآن، حديث و تاريخ ج10

۴۲۷۸.امام على عليه السلام :سپاسْ خدايى را كه به من ، نعمت اسلام داد و قرآن را به من آموخت، و مرا نزد بهترينِ بندگان ، خاتم پيامبران و سرور رسولان ، محبوب ساخت كه [ نشانه ]نيكويى او بر من و لطف او با من است .

۴۲۷۹.امام على عليه السلام :سپاسْ خدايى را كه نه بودش از چيزى است و نه آنچه را هست از چيزى پديد آورده است ؛ آن كه به پيدايش چيزها بر ازليّت خويش و به ناتوانى كه اشيا را بدان نشان كرده ، بر توانايى خود و به خاطر نياز چيزها در حفظ از نابودى، بر دوامش گواهى گرفته است.

۴۲۸۰.امام على عليه السلام :سپاسْ خدايى را كه سپاسگويى را كليد ذكرش و سببى براى فزونى لطفش و دليلى بر نعمت ها و عظمت خود قرار داده است.

۴۲۸۱.امام على عليه السلام :سپاسْ خدايى را كه آفريننده بندگان، گسترنده زمين، جارى سازنده آب در پستى هاى زمين و روياننده گياه در بلندى هاى آن است. براى اوّل بودنِ او آغازى نيست و براى جاودان بودنش پايانى نيست .

۴۲۸۲.امام على عليه السلام :سپاسْ خدايى را كه آسمانى او را از آسمان ديگر و زمينى از زمين ديگر ، پوشيده نمى دارد.

۴۲۸۳.امام على عليه السلام :سپاسْ خدايى را كه ولىّ خود را يارى كرد، دشمنش را واگذاشت ، راستگوى به حق را عزّت بخشيد و دروغگوى نا به حق را ذليل گردانْد.


دانش نامه اميرالمؤمنين (ع) بر پايه قرآن، حديث و تاريخ ج10
52

۴۲۷۸.عنه عليه السلام :الحَمدُ للّهِ الَّذي أنعَمَ عَلَيَّ بِالإِسلامِ ، وعَلَّمَنِي القُرآنَ ، وحَبَّبَني إلى خَيرِ البَرِيَّةِ خاتَمِ النَّبِيّينَ وسَيِّدِ المُرسَلينَ ؛ إحسانا مِنهُ [ إلَيَّ ] ۱ ، وفَضلاً مِنهُ عَلَيَّ . ۲

۴۲۷۹.عنه عليه السلام :الحَمدُِللّهِ الَّذي لا مِن شَيءٍ كانَ ، ولا مِن شَيءٍ كَوَّنَ ما قَد كانَ ؛ المُستَشهِدِ بِحُدوثِ الأَشياءِ عَلى أزَلِيَّتِهِ ، وبِما وَسَمَها بِهِ مِنَ العَجزِ عَلى قُدرَتِهِ ، وبِمَا اضطَرَّها إلَيه مِنَ الفَناءِ عَلى دَوامِهِ . ۳

۴۲۸۰.عنه عليه السلام :الحَمدُِللّهِ الَّذي جَعَلَ الحَمدَ مِفتاحا لِذِكرِهِ ، وسَبَبا لِلمَزيدِ مِن فَضلِهِ ، ودَليلاً عَلى آلائِهِ وعَظَمَتِهِ . ۴

۴۲۸۱.عنه عليه السلام :الحَمدُِللّهِ خالِقِ العِبادِ ، وساطِحِ المِهادِ ۵ ، ومُسيلِ الوِهادِ ۶ ، مُخصِبِ النِّجادِ ۷ ؛ لَيسَ لِأَوَّلِيَّتِهِ ابتِداءٌ ، ولا لِأَزَلِيَّتِهِ انقِضاءٌ . ۸

۴۲۸۲.عنه عليه السلام :الحَمدُِللّهِ الَّذي لا تُواري عَنهُ سَماءٌ سَماءً ، ولا أرضٌ أرضا . ۹

۴۲۸۳.عنه عليه السلام :الحَمدُِللّهِ الَّذي نَصَرَ وَلِيَّهُ ، وخَذَلَ عَدُوَّهُ ، وأعَزَّ الصّادِقَ المُحِقَّ ، وأذَلَّ الكاذِبَ المُبطِلَ . ۱۰

1.ما بين المعقوفين أثبتناه من إعلام الورى .

2.الأمالي للصدوق : ص ۱۵۷ ح ۱۵۰ ، بشارة المصطفى : ص ۱۵۵ كلاهما عن جابر بن عبد اللّه الأنصاري ، إعلام الورى : ج ۱ ص ۳۶۶ وفيه «مَنَّ» بدل «أنعَمَ» ، بحار الأنوار : ج ۳۹ ص ۱۹ ح ۲ .

3.عيون أخبار الرضا عليه السلام : ج ۱ ص ۱۲۱ ح ۱۵ ، التوحيد : ص ۶۹ ح ۲۶ كلاهما عن الهيثم بن عبد اللّه الرمّاني عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام ، بحار الأنوار : ج ۴ ص ۲۲۱ ح ۲ .

4.نهج البلاغة : الخطبة ۱۵۷ .

5.المَهْد : الأرض ، كالمِهاد (تاج العروس : ج ۵ ص ۲۶۳ «مهد») .

6.الوَهْدُ والوَهدة : المطمئنّ من الأرض والمكان المنخفض كأنّه حُفرة ، وجمعها : أوْهُدٌ و وِهاد (تاج العروس : ج ۵ ص ۳۲۹ «وهد») .

7.النِّجاد : جمع نَجْد : ما أشرَفَ من الأرض وارتَفَع واستَوَى وصَلُب وغَلُظَ (تاج العروس : ج ۵ ص ۲۶۸ «نجد») .

8.نهج البلاغة : الخطبة ۱۶۳ ، بحار الأنوار : ج ۴ ص ۳۰۶ ح ۳۵ و ج ۵۷ ص ۲۷ ح ۳ .

9.نهج البلاغة : الخطبة ۱۷۲ .

10.الإرشاد : ج ۱ ص ۲۵۹ ، الأمالي للمفيد : ص ۱۲۷ ح ۵ عن عبد الرحمن بن عبيد بن الكنود ، وقعة صفّين : ص ۴ عن عبد الرحمن بن عبيد بن أبي الكنود وغيره وفيه «الناكث» بدل «الكاذب» ، بحار الأنوار : ج ۳۲ ص ۳۵۱ ح ۳۳۴ و۳۳۵ .

  • نام منبع :
    دانش نامه اميرالمؤمنين (ع) بر پايه قرآن، حديث و تاريخ ج10
    سایر پدیدآورندگان :
    همکار: طباطبايي، محمدكاظم؛ طباطبايي نژاد، محمود؛ مترجم: سلطانی، محمدعلی
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    سازمان چاپ و نشر دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1386
    نوبت چاپ :
    اوّل
تعداد بازدید : 62851
صفحه از 600
پرینت  ارسال به