۱۳۶۱.امام على عليه السلام :حق مدارى ، پيروزى را به همراه مى آورَد .
۱۳۶۲.امام على عليه السلام :آن كه به حق پايبند باشد ، مردم به سويش رغبت كنند .
۱۳۶۳.امام على عليه السلام :آن كه در به پا داشتن حق بكوشد ، موفّق گردد .
3 / 3
قانون گرايى
۱۳۶۴.امام باقر عليه السلام :[ على عليه السلام ] ، مردى از قبيله بنى اسد را براى اجراى حد ، بازداشت كرد . خويشان او گرد آمدند تا درباره اش ميانجيگرى كنند و از حسن عليه السلام خواستند آنان را همراهى كند .
[ حسن عليه السلام ] فرمود : «نزد او (على عليه السلام ) برويد . او بهتر بر امور شما آگاه است» .
نزد او رفتند و خواسته خود را مطرح ساختند .
فرمود : «چيزى را كه در اختيار من باشد ، از من نمى خواهيد ، مگر كه آن را به شما خواهم داد» .
آنها بيرون آمدند و گمان كردند كه موفّق شده اند .
حسن عليه السلام از آنان پرسيد [ چه شد؟] .
گفتند : به بهترين خواسته ، دست يافتيم و داستان را برايش باز گفتند .
فرمود : «آنچه مى خواهيد براى دوست خود به هنگام اجراى حد به انجام رسانيد ، انجام دهيد» .
على عليه السلام او را بيرون آورد و بر او حد زد . سپس فرمود : «به خدا سوگند ، اين [ اجراى حد] از امورى است كه در اختيار من نيست [بلكه دستور خداست]» .
۱۳۶۵.الغاراتـ در گزارشى درباره نجاشى شاعر ـ: نجاشى در جنگ صفّين ، شاعر على عليه السلام بود . در كوفه باده نوشيد و اميرمؤمنان او را حد زد . وى خشمگين شد و به معاويه پيوست و على عليه السلام را هجو كرد .
هنگامى كه على عليه السلام نجاشى را حد زد ، همراهان على عليه السلام از قبيله يَمانى ، خشمگين شدند . نزديك ترين فرد اين قبيله به اميرمؤمنان ، طارق بن عبداللّه نَهدى بود كه بر على عليه السلام وارد شد و گفت : اى اميرمؤمنان! گمان نمى كرديم كه معصيتكاران و طاعت پيشگان ، جدايى طلبان و همگرايان ، نزد پيشوايان عدالت و سرچشمه هاى فضيلت ، در كيفر برابر باشند ، تا اين كه رفتارت را با برادرم حارث [ نجاشى] ديدم . سينه هايمان را به درد آوردى ، امورمان را از هم گسستى و ما را بر راهى واداشتى كه پيش از آن ، گمان مى كرديم رونده اش به آتش در مى غلتد .
على عليه السلام فرمود : « «و به درستى كه اين كار ، گران است ، مگر بر فروتنان» . اى برادرِ قبيله بنى نهد! مگر او مرد مسلمانى نبود كه يكى از محرّمات خداوند را هتك كرد و ما حدّى را كه كفّاره اش بود ، بر او جارى ساختيم؟ خداى متعال مى فرمايد : «و البته نبايد دشمنى گروهى ، شما را بر آن دارد كه به عدالت رفتار نكنيد . عدالت پيشه كنيد كه آن به پرهيزگارى نزديك تر است» » .