ط . گناه كردن براى دوست
۲۲۷.امام على عليه السلام :مؤمن ، بر آن كه با او دشمنى مى ورزد ، ستم نمى كند و در راه آن كه دوستش دارد ، دست به گناه نمى زند . ۱
ى . آشكار كردن هر راز
۲۲۸.امام على عليه السلام :همه دوستى را نثار دوستت كن ؛ امّا همه اعتمادت را نثارش مكن . از جان و مالت در راهش بگذر و با او همدردى كن ، امّا همه رازهايت را با او در ميان مگذار. بدين ترتيب ، حقّ حكمت را به تمامى ادا كرده اى و حقوق دوست را به جا آورده اى . ۲
ك . نثار كردن نابجاى دوستى
۲۲۹.امام على عليه السلام :دوستى ات را اگر جايگاهى [برايش ]نيافتى، نثار مكن. ۳
۲۳۰.امام صادق عليه السلام :هركه دوستى اش را نابجا به كار گيرد ، خود را در معرض جدايى قرار داده است . ۴
ل . انصاف خواهى
۲۳۱.امام صادق عليه السلام :انصاف خواهى از برادران ، از انصافْ به دور است . ۵
1.الأمالى ، طوسى : ص ۵۸۰ ، ح ۱۱۹۹ .
2.كنز الفوائد : ج ۱ ، ص ۹۳ .
3.غرر الحكم : ح ۱۰۲۷۵ .
4.المحاسن : ج ۱ ، ص ۴۱۵ ، ح ۹۵۰ به نقل از عبداللّه بن قاسم جعفرى.
5.الأمالى ، طوسى : ص ۲۸۰ ، ح ۵۳۷ به نقل از ابو عاصم ضحّاك بن مخلّد نبيل .