۵۹۳.الملهوف -به نقل از مُعمَّر بن مُثَنّا در [كتابش] مقتل الحسين عليه السلام- : چون روز تَرويه۱ شد، عمرو بن سعيد بن عاص ،۲ با سپاهى گران، وارد مكّه شد . يزيد به او دستور داده بود كه اگر حسين عليه السلام جنگيد ، با او بجنگد و اگر بر او دست يافت ، او را بكُشد . پس حسين عليه السلام در روز تَرويه ، بيرون رفت.۳
1.روز هشتم ذى حجّه را «يوم التَّرويَة (روز آب برداشتن)» مىگويند ؛ چرا كه حاجيان ، در آن براى روزهاى بعد ، آب بر مىدارند .
2.عمرو بن سعيد بن عاص بن سعيد بن اميّه ، مشهور به «اَشدَق» ، از تابعيان است . او مصداق اين پيشگويىِ پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله است كه فرمود : «كسى از زورگويان بنىاميّه بر فراز منبر من خونْدماغ مىشود و خون بينىاش جارى مىشود» . وى بر بالاى منبر پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله ، خوندماغ شد و خون بينىاش سرازير گرديد . او «لطيم الشيطان (يتيم شيطان)» لقب گرفته بود . گفته شده كه وى ، نخستين كسى است كه براى مخالفت با ابن زبير ، «بسم اللَّه» را در نماز ، آهسته مىگفت؛ چون ابن زبير ، آن را بلند مىگفت . او پس از وليد بن عتبه ، از سوى معاويه و يزيد بن معاويه ، فرماندار مدينه شد و زمان كشته شدن حسين عليه السلام نيز هم همچنان فرماندار مدينه بود . او بعدها ، خواهان خلافت شد ، و دمشق را تصرّف كرد . عبد الملك بن مروان ، به او امان داد و سپس به سال ۶۹ هجرى ، او را با دست خودش كشت . ابن حجر ، كشته شدن او را در سال ۷۰ هجرى دانسته و در بارهاش گفته كه وى ، خودش را تلف كرد .
3.فَلَمّا كانَ يَومُ التَّروِيَةِ ، قَدِمَ عَمرُو بنُ سَعيدِ بنِ العاصِ إلى مَكَّةَ في جُندٍ كَثيفٍ ، قَد أمَرَهُ يَزيدُ أن يُناجِزَ الحُسَينَ عليه السلام القِتالَ إن هُوَ ناجَزَهُ ، أو يُقاتِلَهُ إن قَدَرَ عَلَيهِ ، فَخَرَجَ الحُسَينُ عليه السلام يَومَ التَّروِيَةِ (الملهوف : ص ۵۸ / إعداد عبد الزهراء عثمان محمّد) .