_ معانی الأخبار، محمد بن علی صدوق، تصحیح: علی اكبر غفاری، قم: دفتر انتشارات اسلامی، اول، 1۴03ق.
_ مقدمة الرسائل الفقهیة، وحید بهبهانی، تصحیح: مير سيّد محمّد يثربی كاشانی، قم: مؤسسه احیاء الآثار للوحید البهبهانی، 1۴18ق.
_ مکاتب تفسیری، علی اکبر بابایی، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه و سمت، دوم، 138۵ش.
_ منتقی الجمان، حسن بن زین الدین عاملی، تصحیح: علی اکبر غفاری، قم: مؤسسه نشر اسلامی، اول، 13۶2ش.
_ وسائل الشيعة، محمد بن حسن بن علی حرّ عاملی، قم: مؤسسه آل البيت لإحياء التراث، اول، 1۴09ق.
_ «برخورد دو تفکر در عصر صفوی»، سید حسن قریشی کرین، ماهنامه درسهایی از مکتب اسلام، ش9، 138۵ش.
_ «پژوهشی در باره قزلباش»، فیروز منصوری، بررسیهای تاریخی، ش۴، سال دهم، مهر و آبان 13۵۴.
_ «درنگی در روش فقهی شیخ مفید»، ابوالفضل شکوری، آیینه پژوهش، ش17، 1371ش.
_ «رویکردهای اخباریان شیعه به تفسیر»، بی تاد لوسن (B. Todd Lawson)، ترجمه: محمد حسن محمدی مظفر، آیینه پژوهش، ش12۵، 1389ش.
_ «عقلگرايی شيخ صدوق و متكلم بودن او»، رضا برنجکار و سید محسن موسوی، فصلنامه علوم حدیث، ش۵7، 1389ش.
_ «مراحل تطور الاجتهاد»، سید منذر حکیم، فصلنامه فقه اهل البیت، ش1۴، 1378ش.