مشکلات خویش بداند و شادی آنان موجب فرح و نشاط او گردد.۱
زهد و پارسایی
كان ضَعِيفاً مُسْتَضْعَفاً
ترجمه و شرح
«او هم ضعیف بود و هم مستضعف».
امام حسن علیه السلام، هنگام ستودن برادر خویش، او را ضعیف و مستضعف میشمارد؛ اما مراد از ضعیف بودن همان ضعف جسمی است. این بدان دلیل است که مؤمن جسمپرور نیست، بلکه به پرورش روح خود اهتمام دارد. ملاصالح مازندرانی در شرح خود بر این عبارت مینویسد:
«علت ضعیف بودن مؤمن این است که بسیار روزه میگیرد، اهل عبادت و شبزندهداری است، در لباس و غذا ساده و بر جسم خود در این دو مورد سختگیر است. اهل شهوت و پیروی از هواهای نفسانی نیست و اینها سبب میشود که بدنش ضعیف و نحیف باشد».۲
بنابراین کسی که شایستة برادری با امام معصوم است مستضعف است؛ اما نه به معنای کسی که در امور مادی و دنیوی فقیر و ناتوان است، بلکه به نظر میرسد مقصود این است که در تعامل با برادران ایمانی خود متواضع و فروتن است و چنان رفتار میکند که اطرافیان در روابط خود با او احساس آرامش کامل دارند و نگران رسیدن گزندی از سوی او نیستند و به