5) در سورههای حوامیم و یس؛۱
6) در آیات آغازین سوره حدید (آیه 21 _ 24) تا «وَ هُوَ عَلِیمُ بِذَاتِ الصُّدُورِ» و آیات آخر سوره حشر؛۲
7) در سه آیه پایانی سوره حشر؛۳
8) در شش آیه پایانی سوره حشر؛۴
9) در «لا اله الّا انت سبحانک إنی کنت من الظالمین» نهفته است؛۵
10) اسم اعظم عبارت از حروف مقطعه و حروف تهجی اوایل سورههای قرآن است که این حروف با حذف حرفهای تکراری عبارت «علی صراط حقّ نمسکه» را تشکیل میدهد و با حساب حروف جمل (ابجد) عدد آن 339 است.۶
دیدگاه چهارم
اسم اعظم الهی در برخی دعاها _ کوتاه و یا بلند _ نهفته است. این دعاها به موارد زیر تقسیم میگردد:
1) برخی دعاهایی که از سوی معصوم علیه السلام صادر شده و از سوی معصوم علیه السلام به عنوان دعایی در بردارنده اسم اعظم معرفی شده است؛ مانند دعای جوشن، مشلول، مجیر، صحیفه، ام داوود، سحر، روز عرفه و...؛۷
2) برخی دعاهایی که از معصوم علیه السلام صادر شده، ولی از سوی غیر معصوم به عنوان دعای مشتمل بر اسم اعظم معرفی شده است؛۸
3) برخی دعاهای انبیای الهی علیهم السلام به دلیل استجابت، مشتمل بر اسم اعظم تلقی شده است؛۹
1.. ر.ک: همان.
2.. ر.ک: بحار الانوار، ج۹۰، ص۲۳۰ و ۲۳۱؛ نیز ر.ک: مصباح کفعمی، ص۳۰۷؛ کنزالعمال، ج۲، ص۲۴۸ و ۲۵۰.
3..ر.ک: مصباح کفعمی، ص۳۰۶.
4.. ر.ک: بحار الانوار، ج۹۰، ص۲۲۴.
5.. مصباح کفعمی، ص۳۰۷؛ نیز ر.ک: حدیثی که «ابن حجر» در «فتح الباری» آورده است (فتح الباری شرح صحیح البخاری، ج۱۱، ص۱۹۱).
6.. مصباح کفعمی، ص۳۰۷.
7.. ر.ک: همان، ص۳۰۸، ۳۰۹، ۳۱۰ و ۳۱۱؛ فضائل الاشهر الثلاثة، ص۳۹؛ اقبال الاعمال، ج۱، ص۱۷۵؛ ج۲، ص۱۶۰؛ ج۳، ص۲۴۹.
8.. ر.ک: بحار الانوار، ج۹۰، ص۲۲۸.
9.. همان.