4007
الوَسوَسَةُ فِي العَقائِدِ
الكتاب :
وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الإِنْسانَ وَ نَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ» . ۱
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ * مَلِكِ النَّاسِ * إِلهِ النَّاسِ * مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ * الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ * مِنَ الجِنَّةِ وَ النَّاسِ» . ۲
(انظر) الأعراف : 20 ، طه: 120.
الحديث :
۰.21690.كنز العمّال عن ابن مسعودٍ : سألنا رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله عنِ الرّجُلِ يَجِدُ الشّيءَ لَو خَرَّ مِن السّماءِ فتَخطَفُهُ الطَّيرُ كانَ أحَبَّ إلَيهِ مِن أن يَتَكلَّمَ بهِ ، قالَ : ذاكَ مَحضُ الإيمانِ ، أو صَريحُ الإيمانِ . ۳
۰.21691.كنز العمّال عن الزهريّ : إنّ اُناسا من أصحابِ رسولِ اللّه صلى الله عليه و آله أتَوا رسولَ اللّه ِ فَقالوا لرَسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله أ رأيتَ شيئا نَجِدُها في صُدورِنا وَسوَسَةَ الشَّيطانِ ، لَأن يَقعَ أحَدُنا مِن الثُّرَيّا أحَبُّ إلَيهِ مِن أن يَتَكلَّمَ بِها ! فقالَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : أ قَد وَجَدتُم ذلكَ ؟ قالوا : نَعَم ، قالَ : ذلكَ صَريحُ الإيمانِ . إنَّ الشَّيطانَ يُريدُ العَبدَ فيما دُونَ ذلكَ ، فإذا عُصِمَ العَبدُ مِنهُ وقَعَ فيما هُنالِكَ . ۴
4007
وسوسه در عقايد
قرآن:
«و ما انسان را آفريديم و آنچه را نفْس او بدان وسوسه مى كند مى دانيم و ما از رگ گردن به او نزديكتريم».
«بگو: پناه مى برم به پروردگار مردم، پادشاه مردم، معبود مردم، از بدى وسوسه گر خنّاس، كه در سينه هاى مردم وسوسه مى كند، از جنّ و انس».
حديث :
۰.21690.كنز العمّال : از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سؤال كرديم كه گاهى اوقات چيزهايى از ذهن انسان مى گذرد كه اگر از آسمان سقوط كند و در وسط آسمان پرنده او را بربايد برايش خوشتر است تا اينكه آن خطورات ذهنى را به زبانش آورد حضرت فرمود : اين ايمان محض است، يا ايمان ناب است.
۰.21691.كنز العمّال : عدّه اى از اصحاب خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمدند و عرض كردند : [گاهى اوقات ]در سينه هاى خود وسوسه شيطان مى يابيم كه اگر هر يك از ما از ستاره ثريّا سقوط كند، برايش خوشتر از آن است كه آن وسوسه ذهنى را به زبان آورد. حضرت فرمود: آيا براستى چنين احساسى (ترس از اظهار آن) مى يابيد؟ عرض كردند: آرى. حضرت فرمود: اين ايمان ناب است. شيطان در بالاتر از اين چيزها قصد [منحرف ساختن] بنده مى كند و هرگاه بنده از [خطر] او مصون ماند، با اين گونه وسوسه ها به سراغ او مى آيد.