۱۷.اَلعِبادَةُ سَبعَةُ أجزاءٍ أفضَلُها طَلَبُ الحَلالِ؛

۰.پرستش ، هفت بخش است و برترين بخش آن ، طلب روزىِ حلال است.

۱۸.أفضَلُ جِهادِ اُمَّتي انتِظارُ الفَرَجِ؛

۰.برترين جهاد امّت من ، چشمداشتِ گشايش ^۱ است.

۱۹.سائِلوا العُلَماءَ وخاطِبُوا الحُكَماءَ وجالِسُوا الفُقَراءَ؛

۰.از دانشمندان بپرسيد و با حكيمان گفتگو كنيد و با نيازمندان ، همنشين شويد.

۲۰.فَضلُ العِلمِ أحَبُّ إلَىَّ مِن فَضلِ العِبادَةِ ، وأفضَلُ دينِكُم الوَرَعُ؛

۰.فضيلت دانش نزد من ، از فضيلت پرستش خوش تر است ، و برترينِ آيين شما پرهيزگارى است.

۲۱.مَن تَفاقَرَ افتَقَرَ؛

۰.هركه درويش نمايى كند ، درويش شود.

۲۲.مُداراةُ النّاسِ نِصفُ الإيمانِ والرِّفقُ بِهِم نِصفُ العَيشِ؛

۰.سازگارى با مردم ؛ نيمى از ايمان و نرم رفتارى با آنان ، نيمى از زندگانى است.

۲۳.لَيسَ مِنّا مَن غَشَّ مُسلِماً أو ضَرَّهُ أو ماكَرَهُ؛

۰.هر كه به مسلمانى خيانت كند يا بدو زيان رساند و يا بدو نيرنگ زند ، از ما
نيست.