پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
قُلتُ لَهُ [لِرَسولِ اللّهِ صلىالله عليه وآله]: يا رَسولَ اللّهِ، فَهَل يَقَعُ لِشيعَتِهِ [القائِمِ عليهالسلام] الاِنتِفاعُ بِهِ في غَيبَتِهِ؟ فَقالَ صلىالله عليه وآله: إي وَالَّذي بَعَثَني بِالنُّبُوَّةِ، إنَّهُم يَستَضيئونَ بِنُورِهِ ويَنتَفِعونَ بِوِلايَتِهِ في غَيبَتِهِ،كَانتِفاعِ النّاسِ بِالشَّمسِ وإن تَجَلَّلَها سَحابٌ.
ـ به نقل از جابر ـ : به پيامبر صلى الله عليه و آله گفتم: اى پيامبر خدا! آيا شيعيان او (قائم عليه السلام)، در غيبتش از او بهرهمند مىشوند؟ فرمود: «آرى، سوگند به آن كه مرا به پيامبرى بر انگيخت، آنان در غيبتش از نور او پرتو مىگيرند و از ولايتش بهرهمند مىشوند، همانند بهرهمندىِ مردم از خورشيد، هر چند ابرها آن را پنهان كرده باشند».
كمال الدين : ص253 ح3
راوی: مقاله «علمِ امامان در "الكافى"، نمونه اى براى چند و چونِ سازشِ "حديث" با "كلام"» توسط جويا جهانبخش جهت ارائه در كنگرۀ بين المللی كلينی تدوين شد.
به گزارش راوی، به نقل از پايگاه كنگرۀ بين المللی كلينی، در اين مقاله، ديدگاه هاى كلامى در خصوص ميزان علم ائمه(ع)، با توجّه به روايات مندرج در اصول الكافى بخش «كتاب الحجّه» مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. نگارنده، نخست ديدگاه متكلمان بزرگ شيعه، مانند شيخ مفيد(ره) را در مورد علم امامان(ع) مطرح مى كند، آنگاه به ظهور غاليان و تلاش آنان در جعل و تحريف احاديث بويژه در خصوص امامان و صفات آنها اشاره مى نمايد و از منظرى تاريخى ديدگاه هاى صوفيانه و انديشه هاى غاليانه نسبت به علم امامان را، به نقد مى كشد. وی كتاب اصول الكافى را، مرجعى مطمئن براى شيعيان در خصوص شناخت علم امامان معرفى مى كند. احاطه يا عدم احاطۀ امامان بر علم غيب، كيفيت علم ائمه(ع) و گستردگى اين علم، از مباحث مهم مطرح شده در اين مقاله است كه نگارنده ضمن انعكاس ديدگاههاى مختلف در اين باره، بر اين نكته تأكيد دارد، كه علم امامان برگرفته از قرآن است و احاطۀ ائمه بر جميع معلومات و كيفيت اين علوم مورد اختلاف است و برخى از اين ديدگاه ها متعادل و برخى ديگر، افراطى است.
