967
مَنِ امتَنَعَ عَن قَضاءِ حاجَةِ أخيهِ
۰.4630.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن مَنَعَ طالِبا حاجَتَهُ و هُو قادِرٌ على قَضائها فَعلَيهِ مثْلُ خَطيئةِ عَشّارٍ . ۱
۰.4631.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : مَن بَخِلَ بمَعونَةِ أخيهِ المسلمِ و القِيامِ لَهُ في حاجَتهِ ابتُلِيَ بمَعونَةِ مَن يَأثَمُ علَيهِ و لا يُؤجَرُ . ۲
۰.4632.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : أيُّما رجُلٍ مسلمٍ أتاهُ رجُلٌ مسلمٌ في حاجَةٍ ، و هُو يَقْدِرُ على قَضائها فمَنَعهُ إيّاها ، عَيّرَهُ اللّه ُ يَومَ القِيامَةِ تَعْييرا شَديدا ، و قالَ لَهُ : أتاكَ أخوكَ في حاجَةٍ قد جَعَلْتُ قَضاءَها في يَدِكَ فمَنَعْتَهُ إيّاها، زُهْدا منكَ في ثَوابِها ! و عِزَّتي ، لا أنْظُرُ إلَيكَ اليَومَ في حاجَةٍ مُعَذَّبا كُنتَ أو مَغْفورا لكَ . ۳
۰.4633.عنه عليه السلام : مَن سألَهُ أخوهُ المؤمنُ حاجَةً مِن ضُرٍّ فمَنَعهُ مِن سَعةٍ و هُو يَقْدِرُ علَيها ـ مِن عِندِهِ أو مِن عندِ غَيرِهِ ـ حَشَرهُ اللّه ُ يَومَ القِيامَةِ مَغْلولَةً يدُهُ إلى عُنُقِهِ حتّى يَفْرُغَ اللّه ُ مِن حِسابِ الخَلقِ . ۴
967
كسى كه از برآوردن نياز برادر خود امتناع كند
۰.4630.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه بتواند حاجت نيازمندى را برآورد و دست ردّ به سينه او زند، گناهش چون گناه باجگير است .
۰.4631.امام باقر عليه السلام : كسى كه از كمك به برادر مسلمان خود و برآوردن حاجت او دريغ كند، خداوند او را گرفتار كمك به كسى كند كه به سببِ آن كمك، گناهكار شود و مزدى هم نَبَرد .
۰.4632.امام صادق عليه السلام : اگر مسلمانى براى حاجتى و كارى نزد مسلمانى بيايد و او بتواند كارسازى كند و نكند، خداوند در روز قيامت او را سخت توبيخ كند و فرمايد : برادرت براى حاجتى نزد تو آمد و من برآوردن آن را در دست تو قرار دادم، اما به ثواب اين كار بى رغبتى كردى و دست ردّ به سينه او زدى! به عزّت خودم سوگند، چه دوزخى باشى يا آمرزيده ، به هيچ حاجتى از تو اعتنايى نكنم .
۰.4633.امام صادق عليه السلام : كسى كه برادر مؤمنش، در هنگام تنگدستى، نياز خود را به او بگويد و او بتواند ـ خودش يا از طريق كسى ديگر ـ حاجتش را روا سازد و نكند، خداوند در روز قيامت وى را، در حالى كه دستش به گردنش بسته شده است، محشور فرمايد و تا فارغ شدن از حساب بندگان خود، همچنان او را نگه دارد .
1.ثواب الأعمال : ۳۴۱/۱ .
2.ثواب الأعمال : ۲۹۸/۲ .
3.الأمالي للطوسي : ۹۹/۱۵۲ .
4.بحار الأنوار : ۷۴/۲۸۷/۱۳ .