امام علی علیه السلام
ـ في صِفَةِ أهلِ الدُّنيا ـ: قَد خَرَقَتِ الشَّهَواتُ عَقلَهُ، و أماتَتِ الدُّنيا قَلبَهُ... لا يَنزَجِرُ مِن اللّهِ بزاجِرٍ و لا يَتَّعِظُ مِنهُ بواعِظٍ.
ـ در وصف دنيا پرست ـفرمود : شهوتها عقل او را متلاشى كرده و دنيا دلش را ميرانده است.... نه نهى و بازداشتهاى خدا او را باز مىدارد و نه اندرزهايش او را سود مىدهد.
نهج البلاغة : الخطبة 109.
گمانِ خردمند- تشويق به خوشبينى در كار مؤمن - ارزش خوش بين بودن - آنچه خوش بينى مى آورد - پرهيز از بد گمانى - آن كه به هيچ كس خوش گمان نيست - لزوم پرهيز از زمينه هاى پيدايش بد گمانى
