۰.16107.عنه عليه السلام : ما ضَرَبَ اللّه ُ العِبادَ بِسَوطٍ أوجَعَ مِنَ الفَقرِ . ۱
۰.16108.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : كانَ أبي عليه السلام يَقولُ : إنَّ اللّه َ قَضى قَضاءً حَتما أن لا يُنعِمَ عَلَى العَبدِ بِنِعمَةٍ فَيَسلُبَها إيّاهُ ، حَتّى يُحدِثَ العَبدُ ذَنبا يَستَحِقُّ بِذلِكَ النِّقمَةَ . ۲
۰.16109.عنه عليه السلام : أيُّما ناشٍ نَشَأَ في قَومِهِ ثُمَّ لَم يُؤَدَّب عَلى مَعصِيَتِهِ ، كانَ اللّه ُ عزّ و جلّ أوَّلُ ما يُعاقِبُهُم فيهِ أن يَنقُصَ مِن أرزاقِهِم . ۳
۰.16107.امام على عليه السلام : خداوند ، بندگان را با تازيانه اى دردآورتر از فقر نمى زند .
۰.16108.امام صادق عليه السلام : پدرم مى فرمود : «همانا خداوند حكم قطعى فرموده كه هرگاه نعمتى به بنده اى داد ، ديگر آن را از وى نستانَد ، مگر اين كه آن بنده گناهى مرتكب شود كه سزاوار چنين مجازاتى گردد .
۰.16109.امام صادق عليه السلام : هر گاه نوجوانى در ميان قومى رشد كند [و گناه مرتكب شود ]و به سبب گناهش تأديب نشود ، نخستين مجازات خداوند براى آن قوم اين است كه روزيشان را مى كاهد .
1.شرح نهج البلاغة : ۲۰ / ۳۰۱ / ۴۴۴ .
2.الكافي : ۲ / ۲۷۳ / ۲۲ عن أبي عمرو المدائني و ص۲۷۴/۲۴ عن سماعة نحوه .
3.ثواب الأعمال : ۲۲۳ عن الحسين بن سالم .