اللّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَرَارا وَ السَّماءَ بِناءً وَ صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ ذلِكُمُ اللّهُ رَبُّكُمْ فَتَبارَكَ اللّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ» . ۱
(انظر) البقرة : 22 ، الحجر :19 ، طه : 53 ، الأنبياء : 31 ، الرعد : 3 ، 4 ، إبراهيم : 32 ، النحل : 13 ، 15 ، الكهف : 7 ، الشعراء : 7 ، 8 ، النمل : 60 ، 61 ، لقمان : 10 ، يس : 33 ـ 36 ، فصّلت : 39 ، الشورى : 29 ، الزخرف: 10 ، الجاثية: 13 ، ق: 7 ، 8 ، الذاريات: 48 ، 49 ، الرحمن : 10 ـ 13 ، الحديد: 17 ، الطلاق : 12 ، الملك: 15 ، نوح : 19 ، 20 ، المرسلات : 25 ـ 28 ، النبأ : 6 ـ 16 ، الطارق : 12 ، الغاشية : 17 ـ 20 ، الشمس : 6 .
الحديث :
۵۱۹۳.الإمامُ عليٌّ عليه السلام :أنْشَأَ الأرضَ فأمْسَكَها مِن غيرِ اشْتِغالٍ ، و أرْساها على غَيرِ قَرارٍ ، و أقامَها بغَيرِ قوائمَ ، و رَفَعَها بغَيرِ دَعائمَ ، و حَصَّنَها مِن الأوَدِ و الاعْوِجاجِ ، و مَنَعَها مِن التّهافُتِ و الانْفِراجِ . ۲
۵۱۹۴.عنه عليه السلام :فأنْهَدَ جِبالَها عَن سُهولِها ، و أساخَ قَواعِدَها في مُتونِ أقْطارِها ......... و جَعَلَها للأرضِ عِمادا ، و أرَّزَها فيها أوْتادا ، فسَكَنَتْ على حَرَكَتِها مِن أنْ تَمِيدَ بأهْلِها ، أو تَسيخَ بحِمْلِها ، أو تَزولَ عَن مَواضِعِها . ۳
«خداست كه زمين را قرارگاه شما ساخت و آسمان را چون بنايى بيفراشت و شما را صورت بخشيد و صورتهايتان را نيكو ساخت و از چيزهايى پاكيزه و خوش روزيتان داد .اين است خدا پروردگار شما ، برتر و بزرگوار است خدا پروردگار جهانيان» .
حديث :
۵۱۹۳.امام على عليه السلام :[خداوند] زمين را ايجاد كرد و آن را نگه داشت، بى آن كه وى را مشغول سازد. و آن را بر جايى بدون قرار استوار كرد و بى هيچ پايه اى بر پايش داشت و بى هيچ ستونى برافراشتش و آن را از كجى و انحراف نگاه داشت و از افتادن و شكافتن آن جلوگيرى كرد .
۵۱۹۴.امام على عليه السلام :كوههاى زمين را از دشتها و پستيهايش برآمده ساخت و ريشه آنها را در دل زمينهاى اطرافشان و جاهايى كه برقرار هستند، فرو برد ......... و آنها را تكيه گاه زمين و ميخهاى نگهدارنده آن قرار داد . پس ، آن گاه زمين در عين متحرّك بودن، آرام گرفت، تا ساكنان خود را در سقوط و اضطراب قرار ندهد ، يا آنچه را حمل كرده است فرو نيندازد ، يا آن را از جاى خويش جا به جا نكند .
1.غافر : ۶۴ .
2.نهج البلاغة : الخطبة ۱۸۶ .
3.نهج البلاغة : الخطبة ۲۱۱ .