۰.15193.عنه عليه السلام : يا أبا ذَرٍّ ، إنّك إنّما غَضِبتَ للّه ِِ عَزَّ و جلَّ ، فَارجُ مَن غَضِبتَ لَهُ ، إنّ القَومَ خافُوكَ على دُنياهُم و خِفتَهُم على دِينِكَ ، فَأرحَلُوكَ عَن الفِناءِ و امتَحَنُوكَ بالبَلاءِ ، و و اللّه ِ لو كانَتِ السماواتُ و الأرضُ على عَبدٍ رَتقا ثُمّ اتَّقَى اللّه َ عَزَّ و جلَّ جَعَلَ لَهُ مِنها مَخرَجا ، فلا يُؤنِسْكَ إلاّ الحَقُّ ، و لا يُوحِشْكَ إلاّ الباطِلُ ... ۱ . ۲
۰.15194.الإمامُ زين العابدين عليه السلام : قالَ موسى بنُ عمرانَ عليه السلام : يا ربِّ ، مَن أهلُكَ الذينَ تُظِلُّهُم في ظِلِّ عَرشِكَ يومَ لا ظِلَّ إلاّ ظِلُّكَ ؟ فَأوحَى اللّه ُ إلَيهِ : ... و الذينَ يَغضَبُونَ لِمَحارِمي إذا استُحِلَّت مِثلَ النِّمِرِ إذا جُرِحَ! ۳
(انظر) الأمر بالمعروف و النهي عن المنكر: باب 2659.
۰.15193.امام على عليه السلام فرمود : اى ابوذر! تو به خاطر خدا خشم گرفتى. پس به همان كسى كه از بهر او به خشم آمدى اميدوار باش. اين جماعت بر دنياى خويش از تو ترسيدند و تو بر دين خود از آنها ترسيدى. از اين رو، تو را از خانه ات كوچاندند و به رنج و سختيت در افكندند. به خدا سوگند، اگر آسمانها و زمين بر روى بنده اى بسته باشد اما اين بنده تقواى خدا در پيش گيرد، خداوند براى او برونشوى مى گشايد. پس، با چيزى جز حق همدم مشو و از چيزى جز باطل مگريز... . ۴
۰.15194.امام زين العابدين عليه السلام : موسى عليه السلام به خداوند عرض كرد : پروردگارا! كيستند آن كسان تو كه در آن روزى كه هيچ سايه اى جز سايه تو نيست آنها در سايه عرش تو هستند؟ خداوند به او وحى فرمود : ... و كسانى كه هرگاه حرامهاى من حلال شمرده شوند، مانند پلنگ زخم خورده خشمناك مى شوند!
1.. الكافي : ۸/۲۰۶/۲۵۱.
2.حكي عن أبي ذرّ رضوان اللّه عليه أنّه لمّا أخرجه معاوية من الشام خرج معه ناس إلى دير المُرّان ، فَودّعهم و وصّاهم ـ إلى أن قال ـ : أيُّها الناسُ ، اجمَعُوا مَع صَلاتِكم و صَومِكُم غَضَبا للّه ِِ عَزَّ و جلَّ إذا عُصِيَ في الأرضِ ، و لا تُرضُوا أئمَّتَكُم بِسَخَطِ اللّه ِ ، و إن أحدَثُوا ما لا تَعرِفُونَ فَجانِبُوهم و أزرُوا علَيهِم و إن عُذِّبتُم و حُرِمتُم و سُيِّرتُم حتّى يَرضَى اللّه ُ عَزَّ و جلَّ ... .الأمالي للمفيد : ۱۶۳/۴ .
3.وسائل الشيعة : ۱۱/۴۱۶/۳.
4.نقل شده است كه وقتى معاويه ابوذر ـ رضوان اللّه عليه ـ را از شام بيرون كرد، عده اى از مردم تا دير المران با او همراهى كردند و در آن جا ابوذر با آنان خداحافظى كرد و سفارشهايى نمود، از جمله گفت: اى مردم! در كنار نماز و روزه خود، براى خداوند عزّ و جلّ نيز، هرگاه كه در زمين نافرمانى شود، به خشم آييد و پيشوايان خود را به بهاى خشمگين كردن خدا خشنود مسازيد و اگر كارى پديد آوردند كه براى شما آشنا نيست از ايشان دورى ورزيد و از كارشان خرده گيرى كنيد، هر چند شكنجه بينيد و محروم شويد و تبعيد گرديد، تا آن كه خداوند عزّ و جلّ خشنود شود... .