۰.15939.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إنّك إنِ اشتَغَلتَ بفَضائلِ النَّوافِلِ عَن أداءِ الفَرائضِ ، فلَن يقومَ فَضلٌ تَكسِبُهُ بِفَرضٍ تُضَيِّعُهُ . ۱
(انظر) النافلة : باب 3893. الكمال : باب 3477.
3144
ما فَرَضَ اللّه ُ سُبحانَهُ عَلَى النّاسِ
۰.15940.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إنّ اللّه َ تعالى فَرَضَ على أئمّةِ العَدلِ (الحقِّ) أن يُقَدِّرُوا أنفُسَهُم بِضَعَفَةِ الناسِ ، كيلا يَتَبيَّغَ بالفَقيرِ فَقرُهُ . ۲
۰.15941.عنه عليه السلام : إنّ اللّه َ سبحانَهُ فَرَضَ في أموالِ الأغنياءِ أقواتَ الفُقَراءِ ، فما جاعَ فَقيرٌ إلاّ بما مُتِّعَ بهِ غَنيٌّ . ۳
۰.15939.امام على عليه السلام : اگر با پرداختن به فضيلت مستحبات از به جا آوردن فرايض باز مانى، هرگز آن فضيلتى كه به دست مى آورى با [گناه] آن فريضه اى كه ضايعش مى كنى برابرى نمى كند.
3144
آنچه خداوند سبحان بر مردم فرض كرده است
۰.15940.امام على عليه السلام : خداوند متعال بر پيشوايان عدل (حق) فرض كرده است كه خود را با مردم تهيدست برابر سازند، تا فقر فقير او را برنياشوبد.
۰.15941.امام على عليه السلام : خداوند سبحان خوراك تهيدستان را در اموال توانگران واجب فرموده است. بنا بر اين، هيچ فقيرى گرسنه نماند مگر بدان سبب كه توانگر از حقّ او بهره مند شد.
1.غرر الحكم : ۳۷۹۳.
2.نهج البلاغة : الخطبة ۲۰۹.
3.نهج البلاغة : الحكمة ۳۲۸.