2224
دَورُ المُصافَحَةِ في تَساقُطِ الذُّنوبِ
۰.10658.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إذا لَقِيتُم إخوانَكُم فَتَصافَحُوا و أظهِرُوا لَهُمُ البَشاشَةَ و البِشرَ، تَتَفَرَّقُوا و ما علَيكُم مِن الأوزارِ قد ذَهَبَ . ۱
۰.10659.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : إنّ المؤمنَ إذا صافَحَ المؤمنَ تَفَرَّقا مِن غَيرِ ذَنبٍ . ۲
۰.10660.عنه عليه السلام : إذا صافَحَ الرجُلُ صاحِبَهُ فَالذي يَلزَمُ التَّصافُحَ أعظَمُ أجرا مِنَ الذي يَدَعُ، ألاَ و إنَّ الذُّنوبَ لَيَتَحاتُّ فيما بينَهُم حتّى لا يَبقى ذَنبٌ . ۳
2224
نقش دست دادن در ريزش گناهان
۰.10658.امام على عليه السلام : هرگاه به برادران خود برخورديد ، با يكديگر دست دهيد و از خود شادى و خوشرويى نشان دهيد ، از هم كه جدا شديد هرچه گناه داشته ايد از بين رفته است . ۴
۰.10659.امام باقر عليه السلام : هرگاه مؤمن با مؤمن دست دهد ، در حالى از يكديگر جدا شوند كه گناهانشان پاك شده باشد .
۰.10660.امام باقر عليه السلام : هرگاه مردى با رفيقش دست دهد ، آن كه دستش را نگه دارد اجرش بيشتر از كسى است كه رها مى كند . بدانيد كه گناهان آنها مى ريزد تا جايى كه گناهى باقى نمى ماند .
1.بحار الأنوار : ۷۶/۲۰/۳ .
2.الخصال : ۲۲/۷۵ .
3.الكافي : ۲/۱۸۱/۱۳ .
4.احتمالاً مقصود از گناهانى كه با مصافحه آمرزيده مى شود گناهانى است كه ناشى از كدورت و جدايى بوده است.