۰.6668.عنه عليه السلام : ذِكرُ اللّه ِ تَعالى عِندَ ما أحَلَّ و حَرَّمَ . ^۱

۰.6669.عنه عليه السلام : الذِّكرُ ذِكرانِ: ذِكرٌ خالِصٌ يُوافِقُهُ القَلبُ ، و ذِكرٌ صارِفٌ يَنفِي ذِكرَ غَيرِهِ . ^۲

۰.6670.الإمامُ الرِّضا عليه السلام : مَن ذَكَرَ اللّه َ و لم يَستَبِقْ إلى لِقائهِ فَقدِ استَهزَأ بنَفسِهِ . ^۳

1347

التَّوفيقُ لِلذِّكرِ

۰.6671.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : الذِكرُ لَيسَ مِن مَراسِمِ اللِّسانِ و لا مِن مَناسِمِ الفِكرِ ، و لكنَّهُ أوَّلٌ مِن المذكورِ و ثانٍ مِنَ الذاكِرِ . ^۴

۰.6672.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : اِجعَلْ ذِكرَ اللّه ِ مِن أجلِ ذِكرِهِ لكَ ، فإنّهُ ذَكَرَكَ و هُو غَنِيٌّ عنكَ فَذِكرُهُ لكَ أجَلُّ و أشهى و أتَمُّ مِن ذِكرِكَ لَهُ و أسبَقُ ... فَمَن أرادَ أن يَذكرَ اللّه َ تعالى فَلْيَعلَمْ أنَّهُ ما لَم يَذكُرِ اللّه ُ العَبدَ بالتوفيقِ لِذِكرِهِ لا يَقدِرُ العَبدُ عَلى ذِكرِهِ . ^۵

۰.6668.امام صادق عليه السلام فرمود : خدا را به ياد داشتن، هنگام رو به رو شدن با حلال و حرام خدا .

۰.6669.امام صادق عليه السلام : ذكر بر دو گونه است : ذكر خالص كه با دل سازگار و همراه است و ذكر بازدارنده كه ياد هر كس جز او را از دل مى برد .

۰.6670.امام رضا عليه السلام : هركه خدا را ياد كند اما به ديدار او شتاب (شوق) نشان ندهد، خود را ريشخند كرده است .

1347

توفيق يافتن براى ياد خدا

۰.6671.امام على عليه السلام : ياد خدا، نه كار زبان است و نه راه و رسم انديشه، بلكه نقطه آغاز آن، [خداوندِ ]ياد شده است و در مرتبه دوم، [شخصِ] ياد كننده جاى دارد .

۰.6672.امام صادق عليه السلام : ياد خدا را بدان سبب دان كه او به ياد توست ، او تو را ياد مى كند در حالى كه بى نياز از توست . پس ياد او از تو ارزشمندتر و خواستنى تر و كاملتر و پيش تر است تا ياد تو از او . . . بنا بر اين ، هر كه مى خواهد خداوند متعال را ياد كند بايد بداند كه اگر خداوند توفيق ياد خود را به ياد بنده نياورد ، بنده قادر به ذكر و ياد او نيست .