اَنَس بن كاهل اسدى۱ ، اَنَس بن هزله۲ و مالك بن اَنَس كاهِلى .۳
اَنَس بن حارث ، يكى از ياران پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله۴ و امام حسين عليه السلام۵ به شمار مىرفته است .
وى از پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه با اشاره به امام حسين عليه السلام فرمود :
إنَّ ابني هذا - يَعنِي الحُسَينَ عليه السلام - يُقتَلُ بِأَرضٍ يُقالُ لَها : كَربَلاءُ ، فَمَن شَهِدَ ذلِكَ مِنكُم فَليَنصُرهُ .
اين پسرم [حسين عليه السلام]، در سرزمينى به نام كربلا ، كشته مىشود . هر كس از شما آن جا بود ، حتماً به او كمك كند .
و در ادامه همين نقل ، آمده است :
فَخَرَجَ أنَسُ بنُ الحارِثِ إلى كَربَلاءَ ، فَقُتِلَ مَعَ الحُسَينِ عليه السلام۶ .
اَنَس بن حارث ، به سوى كربلا رفت و در كنار حسين عليه السلام ، كشته شد .
ليكن در گزارش بَلاذُرى ، آمده است كه او ، مانند عبيد اللَّه بن حُرّ جُعْفى ، از كوفه خارج شد و قصدش اين بود كه نه با امام عليه السلام همراهى كند و نه با ابن زياد . هنگام ديدار امام عليه السلام نيز به ايشان گفت :
وَ اللَّهِ ما أخرَجَني مِنَ الكوفَةِ إلّا ما أخرَجَ هذا ، مِن كَراهَةِ قِتالِكَ أوِ القِتالِ مَعَكَ ، و لكِنَّ اللَّهَ قَذَفَ في قَلبي نُصرَتَكَ وَ شَجَّعَني عَلَى المَسيرِ مَعَكَ۷ .
به خداوند سوگند ، از كوفه بيرون نيامدم ، جز اين كه جنگ با تو يا همراهى با تو را خوش نداشتم ؛ ولى خداوند ، در دلم انداخت كه تو را يارى كنم و به من جرئت داد كه با تو همراه شوم .
گفتنى است كه با توجّه به اين كه اَنَس بن حارث ، راوىِ حديثى است كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله ، شهادت امام حسين عليه السلام را پيشگويى كرده۸ و اين گزارش بَلاذُرى در ساير منابع نيامده است، درستى اين
1.ر . ك : ص ۹۱۴ ح ۲۱۱۱ . نيز ، ر . ك : دانشنامه امام حسين عليه السلام : ج ۱۲ ص ۱۲۳ (زيارت امام عليه السلام در اوّل رجب) .
2.اُسد الغابة : ج ۱ ص ۲۸۸ و ۳۰۱ ، الإصابة : ج ۱ ص ۲۸۱.
3.ر . ك : ص ۲۱ ح ۹۰۷ ومقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى : ج ۲ ص ۱۸ .
4.رجال الطوسى : ص ۲۱ ، الأمالى ، شجرى : ج ۱ ص ۱۷۲ ، الحدائق الورديّة : ج ۱ ص ۱۲۱ ؛ الإصابة : ج ۱ ص ۲۷۰ و ص ۶۹۳، اُسد الغابة: ج ۱ ص ۲۸۸ و ۳۰۱.
5.رجال الطوسى : ص ۹۹ ، رجال ابن داوود : ص ۵۲ ، المناقب ، ابن شهرآشوب : ج ۴ ص ۷۸.
6.ر . ك : ج ۱ ص ۲۰۱ (بخش سوم / فصل دوم / دعوت پيامبر صلى اللَّه عليه و آله از امّت خويش براى يارى او)
7.أنساب الأشراف : ج ۳ ص ۳۸۴ .
8.ر .ك : ج ۱ ص ۲۰۱ (بخش سوم / فصل دوم / دعوت پيامبر صلى اللَّه عليه و آله از امّت خويش براى يارى او).