گزارش ، بعيد به نظر مىرسد ؛ بلكه مىتوان گفت : احتمالاً ، وى همان كسى است كه به دليل شنيدن پيشگويى ياد شده ، سالها پيش از واقعه كربلا ، در اين منطقه اقامت گُزيد تا به فيض شهادت با سيّد الشهدا عليه السلام نائل آيد .۱
در زيارتهاى «رجبيّه»۲ و «ناحيه مقدّسه» از اَنَس، چنين ياد شده :
السَّلامُ عَلى أنَسِ بنِ كاهِلٍ الأَسَدِيِّ .
سلام بر اَنَس بن كاهِل اسدى !۳
۹۰۸.مثير الأحزان : سپس اَنَس بن حارث كاهِلى۴ به ميدان آمد ، در حالى كه مىگفت :
كاهِل ما و ذودانو نيز قبيله خِندِف و قيس غَيلان
مىدانند كه قوم من ، براى هماوردان ، آفت است .اى قوم من ! به مانند شيران خَفّان۵باشيد .
و اكنون ، از دشمن با ضربِ شمشير ، استقبال كنيد .خاندان على، پيرو [ خداوند ] رحماناند
و خاندان حرب (ابو سفيان) ، پيرو شيطاناند .۶
1.الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة) (ج ۱ ص ۴۳۵ ح ۴۲۴) كه در آن ، به نقل از عربان بن هيثم ، آمده است : «پدرم به صحرا مىرفت و در منطقهاى منزل مىكرد كه جنگ حسين عليه السلام در آن جا رخ داد . ما هر وقت وارد آن جا مىشديم ، مردى اسدى را مىديديم كه در آن جا مقيم شده است . پدرم به او گفت : مىبينم كه اين جا اقامت كردهاى ؟ او گفت : به من خبر رسيده كه حسين عليه السلام ، در اين جا كشته مىشود . من آمدهام تا با او باشم و با او كُشته شوم . وقتى حسين عليه السلام كشته شد ، پدرم گفت : برويم و ببينيم آيا آن مرد اسدى ، ميان كشتگان هست يا نه ؟ به آوردگاه آمديم و گشتيم . ديديم كه او جزو كشتههاست» (ر . ك : ج ۱ ص ۲۴۸ «بخش سوم / چهارم / پيشگويى مردى از قبيله بنى اسد در باره شهادت او») .
2.ر . ك : دانشنامه امام حسين عليه السلام : ج ۱۲ ص ۱۲۳ (بخش سيزدهم / فصل دوازدهم / زيارت امام عليه السلام در اوّل رجب) .
3.ر . ك : ص ۹۱۴ ح ۲۱۱۰ (زيارت دوم ، به روايت الإقبال) .
4.برخى روايات تاريخى، ضمن نقل اين اشعار، نام وى را «مالك بن انس كاهلى» (مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى : ج ۲ ص ۱۸) ، «مالك بن اَنس مالكى» (بحار الأنوار : ج ۴۵ ص ۲۴) و «مالك بن اَنس باهلى» (الفتوح : ج ۵ ص ۱۰۷) آوردهاند.
5.جايى در نزديكى كوفه (معجم البلدان : ج ۲ ص ۳۷۹. نيز، ر. ك: نقشه شماره ۳ در پايان همين جلد) .
6. ... ثُمَّ خَرَجَ أنَسُ بنُ الحارِثِ الكاهِلِيُّ وهُوَ يَقولُ :
قَد عَلِمَت كاهِلُنا وذودانِ
وَالخِندِفِيّونَ وقَيسُ غَيلانِبِأَنَّ قَومي آفَةٌ لِلأَقرانِ
يا قَومِ كونوا كَاُسودِ خَفّانِوَاستَقبِلُوا القَومَ بِضَربٍ الآنِ
آلُ عَلِيٍّ شيعَةُ الرَّحمانِوآلُ حَربٍ شيعَةُ الشَّيطانِ(مثير الأحزان : ص ۶۳ ؛ الفتوح : ج ۵ ص ۱۰۷) .