اگر از تو جدا شوم ، درندگان ، زنده زنده ، مرا بخورند !
و در گزارشى ديگر ، آمده كه امام عليه السلام به وى فرمود كه فِديه (جانْفداى) آزاد كردن فرزندش را هم در اختيارش مىگذارد ؛ امّا وى ، نپذيرفت و گفت :
هَيهاتَ أن اُفارِقَكَ ، ثُمَّ أسأَلَ الرُّكبانَ عَن خَبَرِكَ ! لا يَكونُ - وَاللَّهِ - هذا أبَداً ، ولا اُفارِقُكَ۱ .
هرگز ! از تو جدا شوم و از مسافران ، خبر تو را جويا شوم ؟ به خدا ، هرگز اين اتّفاق نمىافتد و از تو جدا نمىشوم !
بر پايه گزارش طبرى۲ ، بشير و سُوَيد ، آخرين ياران امام عليه السلام بودند كه به خيل شهداى كربلا پيوستند .
وى ، در حالى كه اين اشعار را زمزمه مىكرد ، با سپاه دشمن درگير شد و به شهادت رسيد :
امروز - اى نَفْس - ، با [ خداى ] مهربان ، ديدار مىكنمو امروز ، با احسان تمام ، پاداش داده مىشوى .
بىتابى مكن . همه چيز ، فنا شدنى استو شكيبايى براى تو ، پُر بهرهترين است ، در پيشگاه داورِ روز جزا .۳
از وى در «زيارت ناحيه مقدّسه» ، چنين ياد شده است :
السَّلامُ عَلى بِشرِ بنِ عُمَرَ الحَضرَمِيِّ ، شَكَرَ اللَّهُ لَكَ قَولَكَ لِلحُسَينِ وقَد أذِنَ لَكَ فِي الاِنصِرافِ : أكَلَتني إذَن السِّباعُ حَيّاً إن فارَقتُكَ وأسأَلُ عَنكَ الرُّكبانَ ، وأخذُلُكَ مَعَ قِلَّةِ الأَعوانِ ، لا يَكونُ هذا أبَداً .
سلام بر بِشْر بن عُمَر حَضرَمى ! خداوند ، سپاسگزار اين گفته تو به حسين باشد ، آن هنگام كه او به تو اجازه داد كه بروى [ ؛ امّا گفتى ] : اگر از تو جدا شوم ، درندگان ، زنده زنده ، مرا بخورند ! خبر تو را از مسافران ، جويا شوم و تو را با وجود كمىِ ياور ، تنها بگذارم ؟ هرگز ، چنين اتّفاقى نمىافتد !۴
نام او در «زيارت رجبيّه» نيز آمده است .۵
۹۱۵.تهذيب الكمال- به نقل از اَسوَد بن قيس -: به محمّد بن بَشير حَضرَمى گفته شد: پسرت در مرز
1.ر . ك : ص ۲۹ ح ۹۱۶ .
2.تاريخ الطبرى : ج ۵ ص ۴۴۴ .
3.أنساب الأشراف : ج ۳ ص ۴۰۴ .
4.ر . ك : ص ۹۱۳ ح ۲۱۱۰ (زيارت دوم ، به روايت الإقبال) .
5.ر . ك : دانشنامه امام حسين عليه السلام: ج ۱۲ ص ۱۲۱ (بخش سيزدهم / فصل دوازدهم / زيارت امام عليه السلام در اوّل رجب) .