2 / 8
درود بر پيامبر
۴۲.علل الشرائع : حدّثنا أحمد بن محمّد الشيبانى ، قال : حدّثنا محمّد بن أحمد الأسدى الكوفى، عن سهل بن زياد الآدمى ، عن عبد العظيم بن عبد اللَّه الحسنى ، قال :
سَمِعتُ عَلِيَّ بنَ مُحَمَّدٍ العَسكَرِيَّ عليه السلام يَقولُ : إنَّمَا اتَّخَذَ اللَّهُعزّ وجلّ إبراهيمَ خَليلاً لِكَثرَةِ صَلاتِهِ عَلى مُحَمَّدٍ وأهلِ بَيتِهِ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيهِم.۱
ترجمه
۰.حضرت عبد العظيم عليه السلام : از امام هادى عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : «خداوندعزّ وجلّ ، ابراهيم را از اين جهت براى خود دوست گرفت كه او به محمّد و اهل بيت ايشان - كه درودهاى خداوند بر ايشان باد - بسيار صلوات مىفرستاد» .
شرح
لقب «خليل»، يكى از لقبهاى ابراهيم عليه السلام است كه خداوند سبحان، خود، آن را به او عنايت كرده است . در قرآن كريم مىخوانيم:
(وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَ هِيمَ خَلِيلاً .۲و خدا ابراهيم را به دوستى خود، انتخاب كرد) .
از اين رو، در ميان انبيا، ابراهيم عليه السلام به «خليل الرحمن (دوست خداى مهربان)» معروف گرديده است.
ترديدى نيست كه اين اقدام خداوند منّان، بدون حكمت نيست؛ امّا حكمت آن چيست؟ در احاديث اهل بيت عليهم السلام، پاسخهاى متعدّدى به اين پرسش داده شده است:
اوّل . ابراهيم عليه السلام ديگران را اطعام مىكرد و هنگامى كه مردم در خواب بودند، نماز