امام علی علیه السلام
ـ مِن كتابِهِ للأشتَرِ ـ: اُنظُرْ في حالِ كُتّابِكَ، ...و لا تَقصُرُ بهِ الغَفلَةُ عن إيرادِ مُكاتَباتِ عُمّالِكَ علَيكَ و إصدارِ جَواباتِها علَى الصَّوابِ عنكَ، فيما يَأخُذُ لكَ و يُعطي مِنكَ.
ـ در حكم خود به مالك اشتر ـنوشت : ديگر آن كه درباره دبيران و نويسندگانت به دقّت نظر كن ...غفلت و مسامحه كارى او سبب نشود تا در رساندن نامههاى كارگزارانت به تو كوتاهى كند و از طرف تو، درباره آنچه براى تو مىگيرد يا از طرف تو مىدهد، پاسخهاى درست به آن نامهها ننويسد.
نهج البلاغة: الكتاب53.
واژه «استغفار» ، مصدر است از مادّه «غفر» . اصل اين مادّه ، به معناى «پوشاندن» و «پوشيده داشتن» است ؛ ليكن گاه توسّعا در معانى نزديك و متناسب با آن نيز به كار مى رود . بنا بر اين ، «استغفار» به معناى درخواست پوشش است .