فكر، چراغ فروزان عقلْ ظاهر مى شود و راه پيشرفت انسان را روشن و هموار مى گرداند . به گفته اميرمؤمنان على عليه السلام :
مَن غَلَبَ شَهوَتَهُ ظَهَرَ عَقلُهُ .^۱كسى كه بر شهوت خود غلبه كند، عقلش آشكار مى شود .
در اين باره، قرآن كريم، نظام حكومت انبيا را چنين ترسيم مى كند :
«اللَّهُ وَلِىُّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّـلُمَـتِ إِلَى النُّورِ ؛^۲خداوند ، سرپرست و مربّىِ كسانى است كه ايمان آورده اند و [در پرتو برنامه انبيا] آنها را از تاريكى ها به سوى روشنايى خارج مى كند» .
در نظام هاى طاغوتى، مسئله بر عكس است ؛ يعنى در اين نظام ها برنامه طورى تنظيم شده كه اميال و هوس هاى حيوانى ، بر انسان چيره شوند تا اين تمايلات، سرپوشى بر بينش و انديشه او گردند و در نتيجه ، حقيقتْ پشت پرده بماند ؛ زيرا اين نظام ها ـ تحت هر اسم و به هر شكلى كه باشند ، اعم از : كمونيستى، ليبراليستى و سلطنتى ـ از جهل مردم تغذيه مى كنند و آگاهىِ عمومى، عامل نابودىِ آنهاست . به گفته قرآن كريم :
«وَ الَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَآؤُهُمُ الطَّـغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّـلُمَـتِ ؛^۳آنها كه كافرند، طاغوت ، سرپرست آنهاست و آنها را از نور به سمت تاريكى ها خارج مى سازد» .