و هماهنگى قرآن است و تفسير بدون استمداد از ساير آيات قرآنى از قبيل (جَعَلُواْ الْقُرْءَانَ عِضِينَ)۱يعنى پارهپاره كردن پيكر واحد و منسجم قرآن خواهد بود.۲
5. در بسيارى از مواردِ ضرب قرآن به قرآن، ضارب بدون دانش لازم و با نگاهى سطحى به تجزيه و تحليل آيات مىپردازد و آيات را در برابر هم قرار مىدهد و در مواردى حلال خدا را حرام و حرام خدا را حلال مىكند . در حالىكه در چنين مواردى به تصريح روايات بايد به اهل دانش قرآن مراجعه كرد:
وَ ما جَهِلْتُم مِنهُ فَرُدُّوهُ إلى عالِمِه .۳
هر چه از آن نمىدانيد ، به داناى آن ارجاع دهيد .
6. بر پايه برخى از روايات، ضرب قرآن به قرآن، از مصاديق جدال در قرآن است.۴ مجادله در قرآن ، يا به معناى جدال در عدم حقّانيت قرآن است و از كافران جهت ردّ قرآن سر مىزند،۵ يا به معناى جدال در معانى قرآن است كه از جاهلان صادر مىشود و در هر صورت در روايات از آن نهى شده است:
لا تُجادِلوا فِى القُرآنِ فَإِنَّ جِدالاً فيهِ كُفرٌ .۶
در قرآن مجادله نكنيد ؛ زيرا جدال كردن در آن ، كفر است .
7. بر اساس برخى از آرا، ضرب قرآن به قرآن از مصاديق تفسير به رأى شمرده شده است.۷ از آن جا كه تفسير به رأى، به معناى اِعمال رأى و نظر و تحميل آن بر آيات است ، به ظاهر با ضرب قرآن به قرآن متفاوت است؛ اما حقيقت اين است كه
1.حجر : آيه ۹۱.
2.تفسير تسنيم : ج۱ ص۹۹.
3.مسند ابن حنبل : ج ۲ ص ۱۸۵ .
4.المعجم الاوسط : ج۱ ص۱۶۵ ؛ فيض القدير : ج۱ ص۱۶۵.
5.ر. ك: تفسير العياشى : ج۱ ص۱۸؛ المصنف ابن ابى شيبة : ج۷ ص۱۸۸؛ بحار الأنوار : ج۸۹ ص۳۹.
6.ر . ك : ص ۳۲۲ ح ۱۷۶۶ .
7.منية المريد : ص۳۶۹ ؛ تفسير العياشى : ج۱ ص۱۸.