امام علی علیه السلام
(النبی ص) يَصبِرُ لِلغَريبِ عَلَى الجَفوَةِ فِي المَسألَةِ وَالمَنطِقِ حَتَّى أن كانَ أصحابُهُ لَيَستَجلِبونَهُم، ويَقولُ: إذا رَأَيتُم طالِبَ حاجَةٍ يَطلُبُها فَأرفِدوهُ،
(پیامبر اکرم ص) در مقابل افراد غريب ـ كه در گفتار و درخواست، رفتار درستى نداشتند ـ صبر مىكرد، و حتّى ياران ايشان، به دنبال چنين افرادى مىگشتند. ايشان مىفرمود : وقتى حاجتمندى را ديديد كه در پىِ برآوردن نياز خويش است،به او كمك كنيد
عيون أخبار الرضا : ج 1 ص 316 ح 1
ـ حكمت موجود در قراردادن زندانى به نام «بيمارى» در نظام هستى چيست؟ ـ آيا بهتر نيست كه خداوند ، انسان را به گونه اى بيافريند كه در طول زندگى به بلاى بيمارى گرفتار نشود؟ ـ اصولاً چرا انسان ، بيمار مى شود؟ آيا مى توان كارى كرد كه انسان ، هيچ گاه به زندان بيمارى گرفتار نيايد؟
