امام صادق علیه السلام
إذا بَعُدَت بِأَحَدِكُمُ الشُّقَّةُ ونَأَت بِهِ الدّارُ ، فَليَعلُ أعلى مَنزِلِهِ وَليُصَلِّ رَكعَتَينِ وَليُؤمِ بِالسَّلامِ إلى قُبورِنا ؛ فَإِنَّ ذلِكَ يَصِلُ إلَينا .
هنگامى كه هر يك از شما، دور مى افتد و خانهاش [ تا مرقد ما ] فاصله بسيار دارد، به بالاى خانهاش برود و دو ركعت نماز بگزارد و با اشاره به قبرهايمان، سلام بدهد كه آن، به ما مىرسد .
الكافي : ج 4 ص 587 ح 1
ـ حكمت موجود در قراردادن زندانى به نام «بيمارى» در نظام هستى چيست؟ ـ آيا بهتر نيست كه خداوند ، انسان را به گونه اى بيافريند كه در طول زندگى به بلاى بيمارى گرفتار نشود؟ ـ اصولاً چرا انسان ، بيمار مى شود؟ آيا مى توان كارى كرد كه انسان ، هيچ گاه به زندان بيمارى گرفتار نيايد؟
