۶۷۸.الإقبال ـ به نقل از سفيان بن سِمْط ـ :به امام صادق عليه السلام گفتم: شب قدر را در يك شب برايم معيّن كن. فرمود: «شب بيست و سوم».
۶۷۹.الإقبال ـ به نقل از عبدالواحد بن مختار انصارى ـ :از امام باقر عليه السلامدرباره شب قدر پرسيدم. فرمود: «به خدا سوگند ، تو را خبر مى دهم و آن را بر تو پوشيده نمى گذارم. اوّلين شب از هفت شب آخر است». ۱
۶۸۰.مستطرفات السرائر ـ به نقل از عبد الواحد انصارى ـ :از امام صادق عليه السلامدرباره شب قدر پرسيدم. فرمود: «تو را با خبر مى كنم و بر تو پوشيده نمى دارم. شب اوّل از هفت شب است» .
گاه شب بيست و چهارم به اشتباه شب قدر تصور مى شده است . ۲
۶۸۱.امام صادق عليه السلام:شب بيست و سوم ، شبى است كه در آن هر كار حكمت آميزى فيصله مى يابد. در آن شب ، گروه حاجيان و آنچه از اين سال تا سال آينده خواهد شد ، نوشته مى شوند.
۶۸۲.كتاب من لايحضره الفقيه ـ به نقل از سفيان بن سِمْط ـ :به امام صادق عليه السلامگفتم: شب هايى از ماه رمضان كه اميد به آنهاست ، كدام اند؟
فرمود: «[شب] نوزدهم و بيست و يكم و بيست و سوم».
گفتم: اگر كسى را تنبلى يا بيمارى بگيرد ، به كدام يك از آنها اعتماد كند؟
فرمود: «[شب] بيست و سوم».
1.ابن طاووس پس از نقل روايت مى گويد : شايد امام عليه السلام درباره ماهى حكم مى دهد كه ۲۹ روز است (و اولين شب هفته آخر آن بر شب ۲۳ تطبيق مى كند ، چون اگر ماه سى روز باشد ، اولين شب هفته آخر ، شب ۲۴ مى شود و من در هيچ حديثى نديده ام كه احتمال داده باشد شب قدر ، شب ۲۴ رمضان باشد .
و پس از اين توجيه ، در كتاب محمّد بن حسن قمّى ديدم پس از ذكر اين حديث از زراره چنين آورده است : آن ماه ۲۹ روز بود .
2.اين اشتباه ناشى از ۲۹ روز و يا ۳۰ روز بودن ماه رمضان است كه توضيح آن در پانوشت حديث قبلى گذشت .