امام صادق علیه السلام
ـ في قولِهِ تَعالى : «كانُوا لا يَتَناهَونَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ... » ـ: أما إنَّهُم لَم يَكونوا يَدخُلونَ مَداخِلَهُم، و لا يَجلِسونَ مَجالِسَهُم، و لكِنْ كانوا إذا لَقُوهُم ضَحِكوا في وُجوهِهِم و أنِسوا بِهِم.
ـ درباره آيه «و از كار زشتى كه آن را مرتكب مى‌شدند يكديگر را باز نمى‌داشتند... » ـ فرمود: آنها اعمال گنهكاران را انجام نمى‌دادند و در مجالس و محافل آنها نمى‌نشستند، اما وقتى با آنها روبه رو مى‌شدند به صورتشان مى‌خنديدند و با ايشان گرم مى‌گرفتند.
تفسير العيّاشيّ : ج۱ ص۳۳۵ ح۱۶۱
از اصحاب پیامبر(ص) و امام علی(ع)
ابو قُدامه ، حَبّة بن جُوَين بن على بجلى عُرَنى ، از ياران پيامبر خدا و امام على عليه السلام و از جمله راويان «حديث غدير» است .
او در جنگ جمل ، صِفّين و نهروان در كنار على بن ابى طالب عليه السلام شركت جست و در سال ۷۵ يا ۷۶ هجرى درگذشت .
