پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
وإنَّ أشَدَّ أهلِ النّارِ نَدامَةً وحَسرَةً رَجُلٌ دَعا عَبدا إلَى اللّهِ ، فَاستَجابَ لَهُ وقَبِلَ مِنهُ، فَأَطاعَ اللّهَ، فَأَدخَلَهُ اللّهُ الجَنَّةَ، وأدخَلَ الدّاعيَ النّارَ بِتَركِهِ عِلمَهُ، وَاتِّباعِهِ الهَوى وطولَ الأَمَلِ.
بدترين پشيمانى و حسرت در ميان دوزخيان، از آنِ مردى است كه كسى را به سوى خدا، دعوت مىكند و او، آن را مىپذيرد و قبول مىكند و از خدا، اطاعت مىنمايد و خدا، او را به بهشت مىبرد؛ امّا دعوتكننده را به خاطر ترك عملش و پيروى از هوس و آرزوى طولانى، به جهنّم مىبرد.
الكافى: ج1 ص44 ح1
از اصحاب پیامبر(ص) و امام علی(ع)
ابو زياد ، حارث بن ربيع بن زياد عبسى از قبيله مازِن بن نجّار بود و در جاهليت ، نزد قوم خود ، منزلت خاصّى داشت . تاريخنگاران ، او را از مهاجران نخستين به سوى پيامبر خدا دانسته اند . امام على عليه السلام او را براى مدّتى بر حكومت مدينه گمارد .