۱۳۸.عنه عليه السلام :إنَّكُم إلَى الاهتِمامِ بِما يَصْحَبُكُم إلَى الآخِرةِ أحْوَجُ مِنكُم إلى كُلِّ ما يَصْحَبُكُم مِن الدُّنيا . ۱
۱۳۹.عنه عليه السلام :فَلْيَصْدُقْ رائدٌ أهلَهُ ، وَ ليُحْضِرْ عَقلَهُ، وَ ليَكُنْ مِن أبناءِ الآخِرةِ ؛ فمِنها قَدِمَ و إلَيها يَنْقَلِبُ . ۲
۱۴۰.عنه عليه السلام :كُنْ فِي الدُّنيا بِبَدَنِكَ ، و فِي الآخِرةِ بِقَلبِكَ و عَمَلِكَ . ۳
۱۴۱.عنه عليه السلام :كيفَ يَعمَلُ للآخِرَةِ المَشْغولُ بِالدُّنيا ؟ ! ۴
۱۴۲.عنه عليه السلام :لا يَنفَعُ العَمَلُ للآخِرَةِ مَعَ الرَّغبَةِ فِي الدُّنيا . ۵
۱۴۳.عنه عليه السلام :اجعَلْ هَمَّكَ لِمَعادِكَ تَصْلُحْ . ۶
۱۴۴.عنه عليه السلام :استَفْرِغْ جُهدَكَ لِمَعادِكَ تُصْلِحْ مَثْواكَ . ۷
29
الاهتِمامُ بِالآخِرَةِ
۱۴۵.رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله :مَن أصبَحَ و أمسى و الآخِرةُ أكبرُ هَمِّهِ جَعلَ اللّهُ الغِنى في قلبِهِ، و جَمَع لَه
أمرَهُ، و لَم يَخرُج مِن الدُّنيا حتّى يَستكمِلَ رزقَهُ . و مَن أصبحَ و أمسَى و الدُّنيا أكبرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللّهُ الفَقْرَ بينَ عينَيهِ، و شتَّتَ علَيهِ أمْرَه، و لَم يَنَلْ مِن الدُّنيا إلاّ ما قُسِمَ لَهُ . ۸
۱۳۸.امام على عليه السلام :شما به همّت گماردن درباره آنچه تا آخرت همراهى تان مى كند، نيازمندتريد تا به همه آنچه در دنيا ملازم و همراه شماست.
۱۳۹.امام على عليه السلام :پيشرو ۹ بايد به افراد خود راست بگويد، و بايد خرد خويش را به كار گيرد، و بايد از فرزندان آخرت باشد؛ زيرا از آن جا آمده و بدانجا باز مى گردد.
۱۴۰.امام على عليه السلام :با پيكر خود در دنيا باش و با دل و عَمَلت در آخرت.
۱۴۱.امام على عليه السلام :كسى كه سرگرم دنياست ، چگونه مى تواند براى آخرت كار كند؟
۱۴۲.امام على عليه السلام :با رغبت به دنيا، كار براى آخرت بى فايده است.
۱۴۳.امام على عليه السلام :كوشش و همّت خود را براى آخرتت صرف كن، تا سامان يابى .
۱۴۴.امام على عليه السلام :كوشش خود را براى معادت به كار گير، تا قرارگاهت را سامان دهى .
29
اهتمام ورزيدن به آخرت
۱۴۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر آن كس كه در شب و روز، بزرگترين همّش آخرت باشد ، خداوند
بى نيازى را در دل او جاى مى دهد و كارش را سامان مى بخشد و از دنيا نمى رود مگر وقتى كه روزى اش را كامل دريافت كرده باشد. و هر آن كس كه شب و روز، بزرگترين همّش دنيا باشد، خداوند فقر را در بين دو چشم او قرار مى دهد (هميشه چشمش گرسنه دنيا است) و كارش را پريشان مى سازد و از دنيا به چيزى بيش از قسمت خود نمى رسد.