امام مهدی علیه السلام
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى وَلِيِّكَ المُحيي سُنَّتَكَ، القائِمِ بِأَمرِكَ، ...اللَّهُمَّ أعطِهِ في نَفسِهِ، وذُرِّيَّتِهِ، وشيعَتِهِ، ورَعِيَّتِهِ، وخاصَّتِهِ، وعامَّتِهِ، وعَدُوِّهِ، وجَميعِ أهلِ الدُّنيا، ما تَقَرُّ بِهِ عَينُهُ، وتَسُرُّ بِهِ نَفسُهُ، وبَلِّغهُ أفضَلَ أمَلِهِ فِي الدُّنيا وَالآخِرَةِ، إنَّكَ عَلى كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ.
خدايا! بر وليّت، زنده كننده سنّتت، قيام كننده به امرت، ...درود فرست. ...خدايا! چيزى در جان و فرزندان و پيروان و مردمان و خاص و عامّش و در باره دشمنان و همه اهل دنيا، به او عطا نما كه چشمش را روشن و جانش را شادمان كند و او را به برترين آرزويش در دنيا و آخرت برسان؛ كه تو بر هر كارى توانايى.
الغيبة، طوسى : ص۲۷۳ ح۲۳۸
یکی از فرزندان امام حسین(ع) که اطلاعات زیاد از او در دست نیست
از محمّد به عنوان یکی از فرزندان امام حسین علیه السلام نام برده شده است[۱]و در برخی منابع ، او را در زمره اسیران آورده اند .[۲]البتّه قولی بر شهادت ایشان نیز وجود دارد .[۳]
[۱]برخى نسب شناس ها ، از ابراهيم و محمّد ، ياد كرده اند ؛ ولى اين دو ، ناشناخته اند .
[۲]ر. ك: ج ۸ ص ۲۰۴ (بخش نهم / فصل ششم / سخنى در باره اسيران و بازماندگان واقعه كربلا).
[۳]ر. ك: ج ۷ ص ۲۸۱ (بخش هشتم / فصل نهم / سخنى در باره تعداد شهداى كربلا).