امام علی علیه السلام
إيّاكُم وَالتَّلَوُّنَ في دينِ اللّهِ؛ فَإِنَّ جَماعَةً فيما تَكرَهونَ مِنَ الحَقِّ خَيرٌ مِن فُرقَةٍ فيما تُحِبّونَ مِنَ الباطِلِ، و إنَّ اللّهَ سُبحانَهُ لَم يُعطِ أحَدا بِفُرقَةٍ خَيرا، مِمَّن مَضَى ولا مِمَّن بَقِيَ.
بپرهيزيد از دگرگونى در دين خدا، كه همراه جماعت بودن در حقّى كه آن را خوش نمىانگاريد، بهتر است از پراكنده شدن به خاطر باطلى كه آن را دوست مىداريد! و همانا خداوند سبحان، به كسى به خاطر جدايى خيرى نبخشيد، نه از گذشتگان و نه از باقى ماندگان.
نهج البلاغة : الخطبة 176
ـ تفسير و مفسران، محمد هادي معرفت، بيروت، اول، 1413ق/ 1993م. ـ مقدمه بر تفسير بحرالعلوم، علي محمد معوَّض و ديگران، بيروت، اول، 1413ق. ـ آفاق تفسير، محمد علي مهدوي راد، تهران، اول، 1382ش. ـ اسباب النزول، علي بن احمد واحد نيشابوري، قاهره، 1388ق.