امام باقر علیه السلام
إنَّ للّهِِ ـ تَعالى ذِكرُهُ ـ عِبادا مَيامينَ مَياسيرَ، يَعيشونَ ويَعيشُ النّاسُ في أكنافِهِم، وهُم في عِبادِهِ بِمَنزِلَةِ القَطرِ.
همانا خداى ـ برتر باد يادش! ـ را بندگانى فرخنده حال و آسان بخش است كه مى‌زيند و مردم نيز در سايه [بذل و بخشش] آنان زندگى مى‌كنند. اينان در ميان بندگان خدا، همانند باران هستند.
الكافي : ج8 ص247 ح345
راه هاى خداشناسى در کلام امام علی سلام الله علیه فطرت، خِرد، نشانه هاى تدبير، پيدايش آفرينش، خودشناسى، از هم گسستن تصميم ها، دل، دريده شدن حجاب هاى نور، مفهوم ديدن خدا با دل
