3. پيامبر صلى الله عليه و آله با نصّى (تصريحى) روشن، «آينده را رقم زده» و شخصى را كه مى بايد پس از او مسئوليّت هدايت امّت و اداره جامعه اسلامى را به دوش گيرد، معرّفى كرده است.
اكنون به اين فرض ها مى نگريم و چگونگى آنها را بررسى مى كنيم. ۱
فرض نخست . سكوت در قبال آينده
چرا پيامبر صلى الله عليه و آله طرحى براى آينده نيفكنده و آينده امّت را مسكوت گذاشته است؟ چنين موضعى ممكن است از چگونه انديشه اى سرچشمه گرفته باشد؟
اين بى اعتنايى و مسكوت گذاشتن را مى توان بر دو پيش فرض، بنا نهاد . اكنون بايد بنگريم كه آيا اين دو پيش فرض ، معقول اند:
پيش فرض اوّل : احساس امنيّت و نفى هر گونه خطر
اين سخن، بدين معناست كه پيامبر صلى الله عليه و آله مى دانسته كه هيچ گونه خطرى امّت را تهديد نمى كند و هيچ جريان درهم شكننده اى آينده مردم را متزلزل نمى سازد و امّتى كه به زودى، «رسالت اسلامى» را به ارث خواهد برد، در ايجاد طرحى براى اداره جامعه، موفّق خواهند بود.
وحال آنكه خطرهايى جامعه نوپاى اسلامى را تهديد مى كرد.اين خطرها عبارت اند از:
الف ـ خلأ رهبرىب ـ رشد نايافتگى جامعه
ج ـ منافقان و جريان هاى ويرانگر از دروند ـ يهود، قدرت هاى ديگر و خطرهايى از برون