امام صادق علیه السلام
المُرُوَّةُ في السَّفَرِ كَثرَةُ الزادِ و طِيبُهُ و بَذلُهُ لِمَن كانَ مَعَكَ ، و كِتمانُكَ على القَومِ أمرَهُم بَعدَ مُفارَقَتِكَ إيّاهُم ، و كَثرَةُ المِزاحِ في غَيرِ ما يُسخِطُ اللّهَ عزّ و جلّ .
جوانمردى در سفر عبارت است از : ره توشه زياد و خوب و بخشش آن به همسفرانت، و كتمان اسرار آنان بعد از جدا شدن از آنها، و شوخى فراوان در آنچه كه خداوند عزّ و جلّ را به خشم نياورد .
مكارم الأخلاق ج 1 ص 541 ح 1876
حدیث :
المُؤمِنُ لا يَحيفُ عَلى مَن يُبغِضُ ، و لا يَأثَمُ فيمَن يُحِبُّ.
ترجمه :
امام على عليه السلام :
مؤمن ، بر آن كه با او دشمنى مىورزد ، ستم نمىكند و به خاطرِ آن كه دوستش دارد ، دست به گناه نمىزند.
دوستي در قرآن و حديث، ص۲۲۸
