پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
قُلتُ لَهُ [لِرَسولِ اللّهِ صلىالله عليه وآله]: يا رَسولَ اللّهِ، فَهَل يَقَعُ لِشيعَتِهِ [القائِمِ عليهالسلام] الاِنتِفاعُ بِهِ في غَيبَتِهِ؟ فَقالَ صلىالله عليه وآله: إي وَالَّذي بَعَثَني بِالنُّبُوَّةِ، إنَّهُم يَستَضيئونَ بِنُورِهِ ويَنتَفِعونَ بِوِلايَتِهِ في غَيبَتِهِ،كَانتِفاعِ النّاسِ بِالشَّمسِ وإن تَجَلَّلَها سَحابٌ.
ـ به نقل از جابر ـ : به پيامبر صلى الله عليه و آله گفتم: اى پيامبر خدا! آيا شيعيان او (قائم عليه السلام)، در غيبتش از او بهرهمند مىشوند؟ فرمود: «آرى، سوگند به آن كه مرا به پيامبرى بر انگيخت، آنان در غيبتش از نور او پرتو مىگيرند و از ولايتش بهرهمند مىشوند، همانند بهرهمندىِ مردم از خورشيد، هر چند ابرها آن را پنهان كرده باشند».
كمال الدين : ص253 ح3
۱۱۹.شَرُّ العَمى عَمَى القَلبِ ؛ ۱
۰.بدترين كورى ، كورى دل است .
۱۲۰.شَرَفُ المُؤمِنِ قِيامُهُ بِاللَّيلِ و عِزُّهُ استِغناؤُهُ عَنِ النّاسِ ؛ ۲
۰.شرافت مؤمن به شب زنده دارى اش ، و عزّت او به اظهار بى نيازى كردن از مردم است .
1.الزهد ، ص ۱۴ .
2.الخصال ، ص ۷ .
