امام صادق علیه السلام
ـ في قولِهِ تَعالى : «كانُوا لا يَتَناهَونَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ... » ـ: أما إنَّهُم لَم يَكونوا يَدخُلونَ مَداخِلَهُم، و لا يَجلِسونَ مَجالِسَهُم، و لكِنْ كانوا إذا لَقُوهُم ضَحِكوا في وُجوهِهِم و أنِسوا بِهِم.
ـ درباره آيه «و از كار زشتى كه آن را مرتكب مى‌شدند يكديگر را باز نمى‌داشتند... » ـ فرمود: آنها اعمال گنهكاران را انجام نمى‌دادند و در مجالس و محافل آنها نمى‌نشستند، اما وقتى با آنها روبه رو مى‌شدند به صورتشان مى‌خنديدند و با ايشان گرم مى‌گرفتند.
تفسير العيّاشيّ : ج۱ ص۳۳۵ ح۱۶۱
حدیث :
السُّرورُ في ثَلاثِ خِلالٍ : فِي الوَفاءِ ، ورِعايَةِ الحُقوقِ ، وَالنُّهُوضِ فِي النَّوائِبِ.
ترجمه :
امام صادق عليه السلام :
شادى در سه چيز است: وفادارى، رعايت حقوق، و پايدارى در برابر دشوارىها.
الگوي شادي از نگاه قرآن و حديث، ص۳۲۸
