نظر دانشمندان شيعه درباره او
سده چهارم هجرى ۱
1) صدوق، محمد بن على بن حسين بن موسى بن بابويه (م 381 ه .ق .) كتابى درباره اين بزرگوار بنام «اخبار عبدالعظيم» ۲ دارد كه در آن خبرهاى روايت شده از او را آورده است. وى درباره عبدالعظيم نوشته است: عابد، پارسا و مرضى بود. ۳
2) صاحب، اسماعيل بن عبّاد، اديب و دانشمند معروف (متوفاى 385 ه .ق .)، وزير مؤيد الدوله و فخرالدوله ديلمى، مشهور به صاحب بن عُبّاد، به تقاضاى شخصى، رساله اى در نسب اين بزرگوار نوشته و در ضمن آن چنين آورده است:
پارسا و دين دار و عابد و شناخته به امانت و صدق لهجت بود، و عالم به امور دين، و قائل به توحيد و عدل، و روايت بسيار از او نقل است. از ابوجعفر محمد بن على بن موسى عليه السلام و پدرش ابوالحسن صاحب عسگر عليه السلام روايت كند و آن دو امام را براى او نامه ها است. ۴
3) ابونصر [سهل بن عبداللّه] بخارى مؤلف كتاب «سرالانساب» كه به نقل مؤلف الذريعه از دانشمندان سده چهارم هجرى است، او را به زهد و علم ستوده و گويد در رى، در مسجد شجره مدفون است. ۵
1.ترتيب قرن بر حسب درگذشت نويسنده است.
2.ريحانة الادب، محمدعلى مدرّس تبريزى.
3.جنة النعيم.
4.روضات، ج ۴، ص ۲۰۸.
5.سرالانساب، ص ۱۰ به نقل رى باستان، ج ۱، ص ۳۸۹.