امام علی علیه السلام
ـ في صِفَةِ أهلِ الدُّنيا ـ: قَد خَرَقَتِ الشَّهَواتُ عَقلَهُ، و أماتَتِ الدُّنيا قَلبَهُ... لا يَنزَجِرُ مِن اللّهِ بزاجِرٍ و لا يَتَّعِظُ مِنهُ بواعِظٍ.
ـ در وصف دنيا پرست ـفرمود : شهوتها عقل او را متلاشى كرده و دنيا دلش را ميرانده است.... نه نهى و بازداشتهاى خدا او را باز مىدارد و نه اندرزهايش او را سود مىدهد.
نهج البلاغة : الخطبة 109.
حدیث :
مَن زَهِدَ في الدنيا هانَت علَيهِ المُصيباتُ.
ترجمه :
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :
كسى كه از دنيا دل بر كنَد ، مصيبت ها بر او آسان مى شوند.
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم: ج۱۴، ص۲۶۴
