103
فصلنامه علمی - پژوهشی علوم حدیث شماره77

بازسازی اندیشه محدّثان یاری‌رسان باشد، توجه به عناوین ابواب است؛ چه آن گونه که برخی دانشیان اشاره کرده‌اند، عناوین ابواب پاره‌ای از کتاب‌های حدیثی گویای نظر و رأی نویسنده در آن موضوع است و مجموع احادیثی که ذیل آن آورده می‌شود، با هدف اثبات مطلبی است که در عنوان باب آمده است.۱ بر همین پایه می‌توان از عناوین ابواب به عنوان یکی از قراین کشف اندیشه محدّثان بهره جست و باور ایشان را به جزئیات فراتر از آن به دیده تردید نگریست. شیوه دیگری که در این راه می‌تواند یاری‌رسان باشد، گردآوری احادیث ناظر به یک موضوع از آثار و نگاشته‌های عالم مورد نظر، تشکیل خانواده حدیث و اصطیاد اندیشه آن عالم بر پایه برآیندگیری از مجموعه گرد آمده است.۲ مزیت این روش، آن است که اندیشه عالم نصّ‌گرا بر نقل یک حدیث بنیان نمی‌گردد، بلکه با استفاده از نقل‌های مکرّر حدیث، بنیان محکم‌تری برای بازسازی اندیشه او ایجاد می‌گردد.

این پژوهش سر آن دارد که با روش پیش‌گفته و از رهگذر محور قرار دادن یکی از کتاب‌های مهمّ نصّ‌گرایان متقدّم، بصائر الدرجات، اندیشه نگارنده آن را در باره امامت بازشناسی کرده، در پی این بازشناسی، آن را با میراثی دیگر از میراث‌های نصّ‌گرایان، الکافی کلینی، مقایسه نماید. هدف این مقایسه راستی‌آزمایی نتایج به دست آمده از این پژوهش است؛ چه الکافی در مقایسه با بصائر الدرجات کتابی منسجم‌تر است و کلینی با شفافیت بیشتر اندیشه خویش را در آن بر نموده است.

البته پیش از این در پایان‌نامه‌هایی چون: «گستره علم امام در مقایسه روایات اصول الکافی و بصائر الدرجات»۳ و «بررسی غلو در روایات علم اهل بیت از کتاب بصائر الدرجات»۴ یا مقالاتی مانند: «صفّار و کتاب بصائر الدرجات»۵ به برخی از مسائل مطرح در این پژوهش به صورت مستقیم پرداخته شده است؛ امّا جامعیت و تلاش با هدف بازسازی نظام‌مند تمامی اندیشه صفّار قمی در آنها دیده نمی‌شود.

1.. «لزوم ارزیابی سندی احادیث الکافی»، ص ۱۲۹ - ۱۳۰. برای دیدن شیوۀ بهره‌جویی عالمان از عناوین ابواب، ر.ک: «کاوشی در بارۀ تبویب الکافی»، ص۹۲ - ۱۱۶.

2.. برای آشنایی با مفهوم و راهکارهای بازیابی خانوادۀ حدیث، ر.ک: روش فهم حدیث، ص۱۵۱ - ۱۸۷.

3.. «گسترۀ علم امام در مقایسۀ روایات اصول الکافی و بصائر الدرجات».

4.. «بررسی غلو در روایات علم اهل بیت از کتاب بصائر الدرجات».

5.. «صفّار و کتاب بصائر الدرجات»، ص۸۱ - ۱۱۱.


فصلنامه علمی - پژوهشی علوم حدیث شماره77
102

درآمد

امامت، به عنوان یکی از مهم‌ترین شاخصه‌های مذهب شیعه، هماره در درازنای تاریخ در صدر مسائلی بوده که ذهن متکلّمان شیعی را به خویش مشغول داشته است. البته ایشان در بررسی‌های خویش روشی واحد را اتّخاذ نکرده‌اند. برخی از ایشان اندیشه خویش را در باره امامت بر پایه نصوص و روایات پایه‌ریزی کرده‌اند و از رهگذر نقل روایات، نظام امامت‌پژوهی خویش را پی‌ریزی کرده‌اند. اینان پای خویش را از حدود و ثغور ترسیم شده در روایات فراتر نمی‌نهادند و تنها با روش‌های حاکم بر علم حدیث و رجال به نقّادی پاره‌ای از روایات می‌پرداختند.۱ در مقابل، برخی دیگر عقل و استدلال‌های عقلی را بنیان و اساس و منبع مباحث کلامی خویش قرار می‌دادند و حدیث و نصوص را هم در چارچوب نظام عقلانی خویش تحلیل و نقادی می‌کردند.۲ بازشناخت اندیشه عالمان عقل‌گرا چندان دشوار نیست؛ چه بیشتر آنها اندیشه خویش را به روشنی ابراز داشته‌ و گاه در باره آن تألیفاتی مستقل با ساختاری منسجم و روشن نگاشته‌اند. از همین رو، پژوهش‌گر تنها باید تصریحات گونه گون آنان را در موضوع خود گرد آورده، تحلیل نماید و اگر تعارضی میان آنان می‌یابد، به گونه‌ای در حلّ آن بکوشد و برآیندِ این روند را در ساختاری استوار عرضه کند. از دیگر سو، بازسازی هندسه‌ای معرفتی که بر پایه نصوص و روایات و در دل کتاب‌ها و ابواب گونه گون حدیثی پی افکنده شده، آسان نیست؛ زیرا ایشان هیچ تصریحی ندارند و دغدغه‌ها و اندیشه‌های خود را در قالب نصوص و روایات مطرح کرده‌اند. از همین رو، بایسته است که کتاب‌های ایشان بازخوانی شود و با تبیین و تنقیح اصول و قواعدی روش‌مند، اندیشه‌های نهفته در پسِ این نصوص و روایات بررسی شده و در قالبی منسجم عرضه گردد.

به نظر می‌رسد که در بازیابی شیوه تفکّر نصّ‌گرایان باید به چند نکته توجّه کرد: نخست، آن که بیشتر محدّثان، بدانچه نقل می‌کنند، باور و اعتقاد دارند و می‌توان گفت احادیثی که در نگاشته‌های ایشان آمده، مورد پذیرش ایشان بوده است.۳ نکته دیگری که می‌تواند در

1.. برای مطالعه بیشتر ر.ک: مقدّمه‌ای بر فقه شیعه، ص۳۸؛ مکتب حدیثی قم، ص۳۶۴؛ سیر تطور کلام شیعه، ص۹۹؛ عقل‌گرایی و نقل‌گرایی در کلام اسلامی، ص۲۱۷ - ۲۲۰.

2.. برای مطالعه بیشتر ر.ک: مقدمه‌ای بر فقه شیعه، ص۴۲ - ۴۳؛ سیر تطور کلام شیعه، ص۱۵۶ - ۱۵۸ و ۲۲۱ - ۲۲۷؛ تشیع امامیان و زیدیان، ص۱۳۵ - ۱۳۶.

3.. مقدمۀ کلینی بر الکافی یا نقدهای نص‌گرایانی چون شیخ صدوق بر برخی احادیث و عدم نقد در موارد دیگر مؤید این نکته است. ر.ک: الکافی، ج۱، ص۱۶ - ۱۷؛ من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۲۳۷؛ الخصال، ص۸۳، ۱۱۷، ۲۹۲، ۳۹۸، ۴۹۴ - ۴۹۵، ۵۳۱ - ۵۳۲؛ معانی الأخبار، ص۲۶۷ - ۲۶۸؛ علل الشرائع، ج۱، ص۳۰۵؛ ج۲، ص۳۵۰، ۴۰۴ - ۴۰۵، ۴۴۱، ۴۵۰ - ۴۵۱، ۵۰۱، ۵۱۱ - ۵۱۲، ۵۱۸؛ عیون أخبار الرضا(، ج‏۱، ص۲۵۵ - ۲۵۶، ص۳۱۵؛ ج۲، ص۵۹، ۲۳۸؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج‏۱، ص ۷۶؛ ج۲، ص۵۳۰، ۵۵۱ - ۵۵۲.

  • نام منبع :
    فصلنامه علمی - پژوهشی علوم حدیث شماره77
    تاريخ انتشار :
    1394
    سردبیر :
    محمد محمدی نیک (ری‌شهری)
    صاحب امتیاز :
    دانشکده علوم حدیث
    مدیر اجرایی :
    وحیدرضا نوربخش
    امتیاز :
    علمی پژوهشی
    آدرس اینترنتی :
    http://www.ulumhadith.ir
    جانشین سردبیر :
    سید محمدکاظم طباطبایی
تعداد بازدید : 21019
صفحه از 185
پرینت  ارسال به