وظایف بیماران
پرسش :
بیماران چه وظایفی بر عهده دارند؟
پاسخ :
در احادیث، برای بیماران، چند وظیفه برشمرده شده است:
۱. پنهان داشتن بیماری: یکی از گنج های نیکی، پوشیده داشتن مصیبت ها، بیماری ها و صدقه است.[۱]هر کس دردی را که به وی رسیده است، سه روز از مردم پنهان بدارد و تنها به درگاه خداوند شکایت بَرَد، بر خداوندْ حق است که او را از این بیماری، عافیت دهد.[۲]
۲. اظهار بیماری نزد پزشک: هر کس بیماریِ خود را از طبیبان پنهان دارد، بر بدن خویش، خیانت روا داشته است و برایش درمانی نیست.[۳]
۳. شکیبایی: ناله بیمار، نوشته می شود. پس اگر شکیبا باشد، این ناله، حسنه ثبت می شود و اگر بی تاب باشد، ناشکیبا و بی پاداش نوشته می شود.[۴]بیمار تا آن هنگام که نزد عیادت کنندگان خویش شِکوه نکرده، در زندان خداوند است و گناهانش محو می شوند.[۵]
۴. سپاس گزاری (شُکر): چون بنده بیمار می شود، خداوند، دو فرشته را به سوی او می فرستد... اگر بیمار، خداوند را سپاس و ستایش گفت، آن سپاس و ستایش وی را نزد خداوند می برند؛ هرچند که خداوند، خود، آگاه تر است. پس خداوند می فرماید: «بنده ام بر من حق دارد که اگر او را به سوی خویش ببرم، به بهشتش در می آورم و اگر او را شفا دهم، گوشتی بهتر از گوشت وی، و خونی بهتر از خون وی برایش جایگزین می سازم و از گناهان او در می گذرم».[۶]
۵. صدقه دادن: بیمارانتان را با صدقه درمان کنید؛[۷]هیچ بیماری ای به چیزی برتر از صدقه، درمان نشده است.[۸]مستحب است که شخص بیمار به دست خود، صدقه ای به نیازمند بدهد و از او بخواهد که برایش دعا کند.[۹]
۶. دعا کردن: امام علی(ع) فرمود: «بیمار شدم و پیامبر خدا(ص) به عیادتم آمد و فرمود: "بگو: خداوندا! از تو می خواهم عافیتی را که می دهی، پیش اندازی، بر امتحان خویش، بردباری ام بخشی و مرا به سوی خود ببری". من این دعا را خواندم و پس از آن از بستر بیماری برخاستم؛ گویا که از بندی، رها شده باشم».[۱۰]
[۱]الدعوات، ص ۱۶۷، ح ۴۶۲؛ الأمالی، شیخ مفید، ص ۸، ح ۴؛ بحار الأنوار، ج ۸۱، ص ۲۰۸، ح ۲۳ (از پیامبر خدا(ص)).
[۲]الخصال، ص ۶۳۰، ح ۱۰؛ تحف العقول، ص ۱۲۰؛ بحار الأنوار، ج ۸۱، ص ۲۰۳، ح ۵ (از امام علی(ع)).
[۳]غرر الحکم، ح ۸۵۴۵، ۸۶۱۲ و ۱۰۵۱۶؛ عیون الحکم و المواعظ، ص ۴۵۰، ح ۸۰۱۸ و ص ۴۶۰، ح ۸۳۵۴ و ص ۵۳۲، ح ۹۷۰۷ (از امام علی(ع)).
[۴]الجعفریات، ص ۲۱۱؛ دعائم الاسلام، ج ۱، ص ۲۱۷؛ الفردوس، ج ۵، ص ۵۳۷، ح ۹۰۱۴ (از پیامبر خدا(ص)).
[۵]دعائم الاسلام، ج ۱، ص ۲۱۷؛ بحار الأنوار، ج ۸۱، ص ۲۱۱، ح ۲۹ (از امام علی(ع)).
[۶]الموطأ، ج ۲، ص ۹۴۰، ح ۵؛ کنز العمّال، ج ۳، ص ۳۱۰، ح ۶۷۰۴ (از پیامبر خدا(ص)).
[۷]الجامع الصغیر، ج ۱، ص ۶۴۲، ح ۴۱۶۶؛ کنز العمّال، ج ۱۰، ص ۲۶۹، ح ۶۲ (از پیامبر خدا(ص)).
[۸]الفردوس، ج ۴، ص ۱۱۸؛ کنز العمّال، ج ۱۰، ص ۲۴، ح ۲۸۱۸۴ (از پیامبر خدا(ص)).
[۹]الکافی، ج ۴، ص ۴، ح ۹؛ کتاب من لایحضره الفقیه، ج ۲، ص ۶۶، ح ۱۷۳۲؛ الدعوات، ص ۲۲۷، ح ۶۳۴؛ بحار الأنوار، ج ۶۲، ص ۲۶۵، ح ۳۰ (از امام صادق(ع)).
[۱۰]الکافی، ج ۲، ص ۵۶۷، ح ۱۶؛ الدعوات، ص ۱۹۲، ح ۵۳۱؛ بحار الأنوار، ج ۹۵، ص ۱۹، ح ۱۹؛ کنز العمّال، ج ۲، ص ۱۹۰، ح ۳۶۹۸ (از امام علی(ع)).
بخش پاسخ گویی پایگاه حدیث نت