امام علی علیه السلام
الأملُ يُفْسِدُ العملَ و يُفْني الأجَلَ.
آرزو، عمل را تباه مى كند و عمر را ضايع مى سازد.
غرر الحكم : 1358 .
راوی: چاپ سوم كتاب «نهج الــذ كر» تأليف آيتالله ریشهری با نظمی نوين، سهل الوصول و درآمدها و تحليلهايی كارآمد در چهار جلد تدوين شده است.
در اين كتاب افزون بر تبيين مسائل كلی مربوط به ياد خدا، درباره 10 عنوان از بارزترين مصاديق ذكر در قرآن و احاديث اهل بيت عليهم السلام به تفصيل مطالبی ارائه میشود. اين اذكار عبارت از «بسلمه»، «تسبيح»، «تحميد»، «تهليل»، «تكبير»، «حَوقَله»، «استثناء»، «استعاذه»، «استغفار» و «صلوات» بر پيامبر اكرم(ص) و اهل بيت(ع) ايشان است. این مجموعه، از ويژگىهاى نظير احاديثى كه از خاندان پيامبر اكرم(ص) روايت شدهاند، در واقع حديث پيامبر خدا است، برخوردار بوده و به همين دليل در اين كتاب از همۀ احاديثِ روايت شده از پيامبر اكرم(ص) و خاندان او يكسان بهره گرفته شده است. همه روايات مربوط به هر موضوع، از منابع گوناگونِ شيعه و اهل سنت، استخراج شده و كاملترين، موثّقترين و كهنترينِ آنها گزينش شده است، از دعاها نيز، جز در مواردى اندك، تنها از ادعيهاى كه مستند به پيامبر اكرم(ص) و اهلبيت(ع) هستند، بهره گرفته شده است. از آوردن روايات تكرارى اجتناب شده است، جز در مواردى كه نكته مهمى در تفاوت واژهها و اصطلاحات، نهفته بوده است و يا در مواردى كه متن حديث، در متون شيعه و اهل سنّت، تفاوت داشته است و يا آن جا كه متن حديث، بيش از سطری نبوده و مربوط به دو باب بوده است. در مواردى كه متنهاى رسيده از پيامبر خدا و امامان(ع)، متعدّد بودهاند، حديث پيامبر(ص) در متن، نشانى روايات ائمّه(ع) با ذكر عنوان و منبع، در پانوشت آمده است ؛ مگر آنكه حديث آنان، نكته تازهاى داشته باشد كه در اين صورت، آن حديث نيز در متن آورده مىشود؛ در هر موضوع، پس از ذكر آيات مربوط به آن، روايات پيشوايان، به ترتيب زمانى (از پيامبر خدا تا امام مهدى(ع)) آورده مىشوند، مگر آن كه روايتى در تفسير آياتِ ياد شده باشد (كه در اين صورت، پيش از روايات ديگر مىآيد)، يا آنكه تناسب موضوعى روايات، ترتيب ديگرى را ايجاب كند. در آغاز هر روايت، تنها نام پيامبر(ص) يا امامى آمده است كه حديث از او نقل شده است، مگر آنكه راوى، فعل آنان را نقل كرده باشد، يا سؤال و جوابى در ميان باشد و يا راوى، سخنى را در متن حديث آورده باشد كه كلام پيامبر(ص) يا آن امام نيست؛ به دليل تعدّد نامها و لقبهاى پيامبر(ص) و امامان(ع)، نام واحدى را براى هر يك از آنان برگزيدهايم كه به صورت ثابت، در اولِ روايت مىآيد و بر شخص مورد نظر، دلالت مىكند كه در پانوشتها، منابع احاديث، به ترتيب معتبرترينِ آنها تنظيم شدهاند. هرگاه دسترس به منابع اوّليه ممكن باشد، حديث، مستقيماً از آنها نقل مىشود، آنگاه، نشانىِ «بحارالأنوار» (در احاديث شيعه) و «كنز العمّال» (در احاديث اهل سنّت) به عنوان دو منبع اساسى و جامع حديث شيعه و اهل سنّت، افزوده مىشود، پس از ذكر منابع، گاه با نشانه «ر. ك»، به منابع ديگر ارجاع داده مىشود؛ چراكه در مواردى، متن ارجاعى، با متن نقل شده تفاوت بسيار دارد، ولى در عين حال، با متن اصلى و موضوع بحث، مرتبط است. ارجاع به ابواب ديگر اين كتاب، به جهت تناسب و اشتراك محتوایى ميان احاديث آنهاست و هدف از درآمدهایى كه براى فصلهاى كتاب، نوشته شده يا توضيحات و استنتاجهایى كه در پىِ احاديث آمده، ارائه چشمانداز كلّى روايات آن بخش يا آن فصل است؛ گاه هم به توضيح و تبيين برخى از مفاهيم دشوار و پيچيده احاديث پرداخته شده است.
چاپ چهارم كتاب چهار جلدی «نهج الــذكر» با ترجمه فارسی تأليف محمد محمدی ری شهری با همكاری رسول افقی و ترجمۀ حميدرضا شفيعی با شمارگان يك هزار دوره و جلد سخت به تازگی از سوی سازمان چاپ و نشر دارالحديث چاپ و روانه بازار نشر شده است.
