امام علی علیه السلام
ـ في صِفَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله ـ :فَهُوَ أمينُكَ المَأمونُ ، وشَهيدُكَ يَومَ الدّينِ وبَعيثُكَ نِعمَةً ، ورَسولُكَ بِالحَقِّ رَحمَةً .
ـ در توصيف پيامبر صلى الله عليه و آله ـ :او امينِ مورد اعتماد تو بود ، و گواه تو در روز جزاست ، و برانگيختنش نعمتى بود از جانب تو ، و فرستاده بر حقّ تو بود كه از سرِ رحمت فرستادى .
نهج البلاغة : الخطبة 106
راوی: جلسه دفاع از پاياننامه كارشناسی ارشد «اسماعيل احمدی منش» دانشجوی رشته علوم حديث گرايش نهجالبلاغه با عنوان «نهجالبلاغه از منظر علم معانی» روز پنجشنبه ۱مهرماه در تالار پژوهش دانشكده علوم حديث قم برگزار شد.
به گزارش راوی، اين پاياننامه با رتبه عالی و امتياز ۷۵/۱۹ تاييد شد.حجتالاسلام و المسلمين احسانیفر، استاد راهنما و حجتالاسلام سيد حميد جزايری،استاد مشاور و حجتالاسلام حسن عرفان ،داور این پایان نامه بودند.در چكيده پايان نامه آمده است: همانگونه كه مؤلف نهج البلاغه در مقدمه اش بيان كرده، «اميرمؤمنان(ع) منشا فصاحت و منبع بلاغت و پديدآورنده آن است. مكنونانت بلغت به وسيله او آشكار گرديده و قوانين و اصول آن از او گرفته شده است». از همين جهت هدف سيد رضی رحمة الله عليه اين بود كه علاوه بر فضائل بی شمار ديگر، بزرگی قدر و شخصيت امير مؤمنان را از اين نظر روشن سازد كه آن حضرت از ميان تمام گذشتگانی كه سخنی از آنها به جا مانده، به آخرين مرحله فصاحت و بلاغت رسيده و گفتار او اقيانوسی است بيكرانه كه سخن هيچ بليغی به پايه آن نخواهد رسيد. بر اين اساس نام كتابش را كه مجموعه ايی از سخنان امام علی(ع) است، نهج البلاغه(شيوه روشن بلاغت) نهاد؛ اين رساله هم درصدد آشكار نمودن گوشه هايی از بلاغت امام(ع) در خطبه های نهج البلاغه از منظر علم معانی است كه سامان می يابد.در بخش اول كلام خبری و اقسام آن، همچنين خروج خبر از مقتضای ظاهر مورد بررسی قرار می گيرد. در بخش دوم درباره كلام انشائی و اقسام و معانی آن بحث می شود. در بخش سوم قصر و راه ها و اركان و اقسامش بررسی می گردد. در بخش چهارم، از فصل و وصل سخن به ميان می آيد. در بخش پنجم، از ايجاز و اطناب و مساوات بحث خواهد شد و در بخش پايانی برخی از نكات نو بلاغی در طرح می شود.
