امام علی علیه السلام
إيّاكُم وَالتَّلَوُّنَ في دينِ اللّهِ؛ فَإِنَّ جَماعَةً فيما تَكرَهونَ مِنَ الحَقِّ خَيرٌ مِن فُرقَةٍ فيما تُحِبّونَ مِنَ الباطِلِ، و إنَّ اللّهَ سُبحانَهُ لَم يُعطِ أحَدا بِفُرقَةٍ خَيرا، مِمَّن مَضَى ولا مِمَّن بَقِيَ.
بپرهيزيد از دگرگونى در دين خدا، كه همراه جماعت بودن در حقّى كه آن را خوش نمىانگاريد، بهتر است از پراكنده شدن به خاطر باطلى كه آن را دوست مىداريد! و همانا خداوند سبحان، به كسى به خاطر جدايى خيرى نبخشيد، نه از گذشتگان و نه از باقى ماندگان.
نهج البلاغة : الخطبة 176
مسند احمد، احمد بن حنبل، بيروت، دار صادر، [بيتا]. 25. المصنف، ابو بكر عبدالرزاق، [بيجا]، المجلس العلمي، [بيتا]. 26. المعجم الاوسط، سليمان بن احمد الطبراني، [بي جا]، دار الحرمين، 1415ق. 27. النص و الاجتهاد، عبدالحسين شرف الدين، تهران، اسوه، 1413.