امام مهدی علیه السلام
السَّلامُ عَلَيكَ... سَلامَ مَن لَو كانَ مَعَكَ بِالطُّفوفِ لَوَقاكَ بِنَفسِهِ حَدَّ السُّيوفِ، وبَذَلَ حُشاشَتَهُ دونَكَ لِلحُتوفِ، وجاهَدَ بَينَ يَدَيكَ، ونَصَرَكَ عَلى مَن بَغى عَلَيكَ، وفَداكَ بِروحِهِ وجَسَدِهِ ومالِهِ ووَلَدِهِ، وروحُهُ لِروحِكَ فِداءٌ، وأَهلُهُ لِأَهلِكَ وِقاءٌ.
سلام بر تو... سلام كسى كه اگر با تو در طَف (كربلا) بود، تو را با جانش از تيزىِ شمشيرها، نگاه مىداشت و جانش را سپر تو مىنمود و پيش رويت مىجنگيد و بر سركشان بر تو، يارىات مىداد و تن و جان و مال و فرزندش را فدايت مىكرد! جانش فداى جان تو و خاندانش سپرِ حفظ خاندان تو باد!
المزار الكبير : ص۴۹۶ ح۹
امام على عليه السّلام می فرماید:
يَغْلِبُ الْمِقْدارُ عَلَى التَّقْديرِ حَتّى تَكُونَ الاْفَةُ فِى التَّدْبيرِ؛
مقدّرات بر تدبير غالب آيند تا بدان جا كه گاهى آفت آدمى به تدبير خود اوست.
نهج البلاغه، حکمت ۴۵۹
